مى‌رهد، آن گاه به فكر رهايى ديگران از جاذبه‌هاى اسارت‌بار دنيا مى‌افتد.
٣- از خودبينى و فرو رفتن در خود بيرون مى‌آيد و به جمع مى‌پيوندد و روحيه اجتماعى و خدمت به جامعه در او نموّ مى‌يابد.
٤- نقطه اوج كمال چنين انسان‌هايى ايثار و از خودگذشتگى براى ديگران و نيز يكديگر را به صبر، احسان، و رأفت و رحمت سفارش كردن است. شهيدان در اين اوج قرار گرفته‌اند، چرا كه هستى خويش را در اين راه تقديم هستى‌بخش كرده‌اند. آنان فدا شده‌اند تا ديگران حيات عزتمند و طيّبه داشته باشند و خود گل خوشبوى حيات طيبه مى‌باشند.
زيستن با عزت، از جلوه‌هاى حيات طيّبه‌ از جلوه‌هاى حيات طيّبه كه شهيدان و ايثارگران در آن قدم گذاشته‌اند، زيستن با عزّت و ذلّت‌ناپذيرى است.
عزّت يعنى شكست‌ناپذيرى، سختى، حميّت، غلبه، استحكام و صلابت. عزيز كسى است كه داراى قوّت، حميّت و صلابت‌