جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٣٠
بر پيشوايان حقّ است كه از نظر خوراك و پوشاك به حال ضعيفترين رعيّتشان اقتدا كنند، بهطورى كه در چيزى كه آنها قدرتش را ندارند، امتيازى بر آنها نداشته باشند تا فقير، آنها را مشاهده كرده، از خداوند به خاطر آنچه كه دارد راضى باشد و ثروتمند نيز با ديدن آنان بر سپاس و فروتنى خويش بيفزايد. «١» براين اساس، رهبران الهى، ساده وبىپيرايه زندگى مىكردند، همانند محرومان و مستضعفان از عافيتطلبى، تجمّل، لذتگرايى و تشريفات ظاهرى مبرّا بودند و در همان حال داراى عظمت و شوكت ويژهاى بودند. محبوبيت اجتماعى داشته و جلال و حشمت معنوى آنها دلها را پر مىكرد. به عنوان نمونه پيامبر اكرم (ص) در طول مدّت حيات خويش ساده و بىپيرايه زيست و از اصل سادگى تجاوز نكرد و پاسدارى از آن را به جهت اين كه رهبر بود، امرى ضرورى و لازم مىدانست. «٢» اگر انسان در زندگى شخصى و خانوادگى سادهزيست باشد، آثار و بركات اين سادگى در زندگى اجتماعى و حيطه مسؤوليتى او نيز بروز خواهد كرد.