جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٦٠
راه حل دوم كارسازتر است و مدير، شايستهترين شخص در پوشاندن عيبهاى مجموعه تحت امر خويش است. اميرمؤمنان (ع) در اين باره چنين رهنمود مىدهد:
بايد دورترين و منفورترينِ مردم در پيش تو، كسى باشد كه بيشتر در پى يافتن لغزشهاى مردم است؛ چرا كه در ميان مردم، لغزشهايى بروز مىكند كه زمامدار، شايستهترين فرد در پوشاندن آنهاست، بنابراين هرگز از آنچه بر تو نهان است، پرده بر مگير. مسؤوليت تو، تنها رفع زشتىهاى نمايان است و خداوند بر آنچه از تو نهان است- خود- حكم مىراند. پس تا مىتوانى بدىهاى ديگران را بپوشان تا آنچه را كه دوست دارى بر مردم پوشيده باشد، خدا برايت بپوشاند. «١» پوشاندن كاستىها و سستىها بهمعناى ناديدهانگاشتن دائمى آنها نيست و مدير بايد تدبيرى بينديشد و راهى براى ريشهكنى آنها بيابد و همانگونه كه افشاگرى، طعنه و كنايه و به رخ كشيدن لغزشها محكوم است، رها كردن مجموعه نيز كار درستى نيست و هنر مديريت، جمع بين عيبپوشى و عيبزدايى است كه يكى با «تغافل» و ديگرى با «تدبير» تحقّق مىيابد و اوّلى نقش مسكّن و دومى نقش درمان را دارد.