همسان انسان‌هاى ضعيف (و طبقه پايين) قرار دهند تا تهيدستى، فقيران را بى‌تاب نسازد. «١» همدردى رسول اكرم و امير مؤمنان (ع) با مؤمنان، عالى‌ترين الگو براى همه مديران است‌كه نمونه‌هاى آن‌را در زير مى‌خوانيد:
جابر بن عبداللّه مى‌گويد: «روش رسول اكرم (ص) در سفرها چنين بود كه همواره در انتهاى كاروان يا لشكر حركت مى‌كرد تا درماندگان را مدد رساند و بازماندگان را در رديف خود سوار كند.» «٢» انس نيز گويد: «رسول خدا (ص) اگر در مدّت سه روز دوستان خود را نمى‌ديد، از حالشان جويا مى‌شد؛ اگر در سفر بودند، برايشان دعا مى‌كرد، اگر در وطن بودند، به ديدنشان مى‌رفت و اگر بيمار بودند عيادتشان مى‌كرد.» «٣» همين‌طور هميشه به فكر اصحاب صفّه (مسلمانان فقيرى كه در مسجد زندگى مى‌كردند) بود، براى آنان غمخوارى مى‌كرد و در رفع نيازهايشان مى‌كوشيد. «٤» امير مؤمنان (ع) نيز در ايام حكومت، در سخت‌ترين شرايط آب و هوايى از خانه بيرون مى‌آمد و خود را در دست‌رس‌