جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٢٤
يا كُمَيْلَ ابْنَ زِيادٍ إِنَّ هذِهِ الْقُلُوبَ اوْعِيَةٌ فَخَيْرُها اوْعاها «١» اى كميل! اين دلها ظرفهايى هستند و بهترين آنها دلى است كه ظرفيتش بيشتر باشد.
شرح صدر، آمادگى روحى انسان براى پذيرش حق است، به طورى كه هر مطلب و پيشنهاد حقى را بپذيرد و در برابر هر اعتقاد صحيحى تسليم گردد.
شرحصدر، قلب را نرم وبراى پذيرش حقّ مستعدّ مىسازد و با نور و روشنبينى همراه است و انسان به وسيله آن حق را از باطل تشخيص مىدهد. از اين رو، به عنوان مقدّمه و زمينهساز هدايت الهى شناخته مىشود.
امام صادق (ع) در بيان شرح صدر مىفرمايد:
هرگاه خداوند خير بندهاى را بخواهد، سينهاش را براى پذيرش اسلام مىگشايد و در سايه شرح صدر زبانش را به حق گويا مىسازد و او حقّ را در زندگى پياده مىكند. وقتى خداوند، چنين زمنيهاى را برايش گرد آورد، اسلامش كامل مىگردد. «٢» در مقابل شرح صدر، «ضيق صدر» و «سنگدلى» قرار دارد كه نشانه عدم آمادگى روحى انسان براى پذيرش حق است.