جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٠
بفشار، جمجمه ات را به خدا عاريت ده، پاهايت را در زمين ميخ كن، دورترين نقطه سپاه دشمن را ديدبانى كن و چشم از اطراف فرو گير و بدان كه پيروزى تنها از نزد خداى سبحان برآيد.
٤. اطاعت پذيرى: قرآن مجيد در اين مورد مىفرمايد:
وَ إِذَا كَانُوا مَعَهُ و عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَّمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتْذِنُونَكَ أُولل- كَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِى «١» هنگامى كه (مؤمنان) در كار مهمى همراه او (پيامبر) هستند بدون اجازه او به جايى نمىروند. همانا كسانى كه از تو اجازه مىگيرند، به خدا و پيامبرش ايمان دارند.
در شأن نزول اين آيه آوردهاند: پيامبر براى جنگ «احد» فرمان بسيج عمومى داد. يكى از رزمندگان به نام «حنظله» مجلس عروسى گرفته بود، نزد پيامبر شتافت و اجازه خواست تا آن شب به اردوگاه سپاه نيايد. رسول خدا (ص) به او اجازه داد تا شب را كنار همسرش بماند و بامدادان در ميدان جنگ حضور يابد. او عروسى اش را برگزار كرد و صبح پيش از آنكه فرصت