مسالمت‌آميز در كنار مسلمانان را برايشان فراهم ساخت، و به مسلمانان نيز سفارش كرد كه در پيمان خود با يهوديان وفادار بمانند «١» ولى يهوديان با اعمالى چون جاسوسى، القاى شبهه و ترديد، اختلاف‌انگيزى، تبليغات و جنگ روانى، آزار مسلمانان، توطئه نظامى و طرح ترور و قتل پيامبر خدا (ص) دست به خيانت و كارشكنى زدند و در بُعد نظامى علاوه بر كمك به قريش در جنگ احد و احزاب، غزوه بنى قينقاع، غزوه بنى نضير و غزوه بنى قريظه را به وجود آوردند. آنان همچنين در خيبر گرد آمده به سازماندهى نيروهاى رزمى وتهيه سلاح ومهمات مى‌پرداختند.
به گفته مورخان آنان به آموزش نظامى ده هزار «٢» (و به قولى بيست هزار «٣») جنگجو روى آورده بودند تا در فرصت مناسب به مدينه حمله كنند.
از اين رو بروز اين خيانت‌ها و توطئه‌ها از سوى قومى لجوج، كينه‌توز ونژادپرست درقلمرو حكومت اسلامى، براى پيامبر (ص) سنگين بود و بايد اين كانون‌هاى فتنه برچيده مى‌شد. لذا پيامبر (ص) در چهار غزوه (بنى قينقاع، بنى نضير، بنى قريظه و خيبر) شرّ يهوديان را از سر مسلمانان كوتاه كرد و قلمرو حكومت اسلامى را از اين جرثومه‌هاى فساد پاك نمود.