و آيين قهر و غلبه معرفى كنند و تصويرى خشن از آن به جهانيان ارائه كنند. «١» اما در پاسخ اين تبليغات منفى آنان بايد گفت:
١. اعتقاد و گرايش به يك عقيده و دين، نوعى گرايش قلبى و درونى است و با اكراه و اجبار ناسازگار است، برخلاف اعمال ظاهرى و جسمانى كه اكراه پذيرند.
شهيد مطهرى مى‌فرمايد:
يك ملت را مى‌توان با زور مطيع كرد، اما نمى‌توان با زور، جهش و جنبش و عشق و ايمان در او به وجود آورد. «٢» ٢. انسان موجودى است مختار و داراى توان انتخاب، و خداوند خواسته كه انسانها از روى اختيار راه سعادت يا شقاوت را برگزينند و پيامبران الهى تنها وظيفه دارند كه دين الهى را به مردم ابلاغ كنند.
٣. در بسيارى از كشورها، مانند اندونزى، چين و هند حتى يك سرباز مسلمان نيز پا به آنجا نگذاشته است، ولى مردم به اسلام گرويده‌اند.
گوستاو لوبون مى‌نويسد: