٢- ساده زيستى‌ رهبرى و مديريت اسلامى با داشتن زندگى مجلّل، دلبستگى به مظاهر دنيوى و جلال و جبروت ظاهرى، سازگار نيست. از اين رو، شايسته است كه رهبر و مديران جامعه از اسارت خواهش‌هاى نفسانى آزاد باشند و جاذبه‌هاى مادّى دل‌هاى آن‌ها را نلرزاند. همچنين به جهت قرار گرفتن در شرايط ويژه مديريتى و اهميّت كارى خويش، از برخى مصارف و لذّت‌هاى دنيايى چشم بپوشند، در زندگى خود محدوديت‌هايى را قائل شوند، در خوراك، پوشاك، مسكن، معاشرت‌ها و برخوردها و تمام خصوصيت‌ها اصل سادگى را مراعات كنند، از زياده‌خواهى بپرهيزند و به زندگى ساده و بى‌آلايش بسنده كنند.
در حيطه مسؤوليت و كار نيز در نهايت دقت و با پاسدارى از اين اصل، براى خود جلال و جبروت ظاهرى قائل نشوند، اسير تشريفات ظاهرى نگردند و مسؤوليت را وسيله‌اى براى كسب منافع دنيوى و مال اندوزى و موقعيت ظاهرى خود قرار ندهند.
بديهى است كه رهبرى و مديريت هر چه سنگين‌تر باشد، اهميت پاسدارى از اصل سادگى در زندگى بيشتر مى‌گردد، تا آنجا كه امام على (ع) رعايت آن را بر رهبران و پيشوايان دادگر واجب دانسته، مى‌فرمايد: