جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٩
خيلى آسانتر است از استقامت در مقابل جاذبهها، جاذبههاى حقير دنيا. «١» ٣. شجاعت: رويارويى با دشمن مسلح و پنجه در پنجه او افكندن، ارادهاى پولادين و دل شير مىخواهد كه مجاهدان راه خدا آن را دارند. پيكارگر راه خدا با بينش صحيح، همه عالم را از آن خدا و در محضر او و قبضه قدرتش مىداند كه هر چه او بخواهد مىشود و مرگ و زندگى و شكست و پيروزى به اراده او بستگى دارد. در اين صورت، ترس مفهوم خود را از دست مىدهد و مؤمن در راستاى خواست و اراده حق، خود را به قلب لشكر دشمن مىزند.
امام مجاهدان على (ع) در جنگ جمل، فرزند خويش،- محمد حنفيه- را به عنوان پرچمدار پيكار انتخاب كرد و هنگام سپردن پرچم به او فرمود:
تَزُولُ الجِبالُ وَ لا تَزُلْ عَضَّ عَلى ناجِذِك اعِرِ اللَّهَ جُمجُمَتَكَ تِدفِى الارضِ قَدَمَكَ ارْمِ بِبَصَرِكَ اقْصَى القَومِ و غُضَّ بَصَرَكَ وَ اعْلَمْ انَّ النَّصْرَ مِن عِنْدِ اللَّهِ سُبْحانَهُ.» اگر كوهها متزلزل شدند، تو استوار باش، دندانهايت را بر هم