گفت: «شترهاى يثرب، بار مرگ بر پشت دارند. آيا آنان را نمى‌بينيد كه چگونه دم فرو بسته و مثل افعى به خود مى‌پيچند.
ديگرى گفت: قومى را ديدم‌كه پناهى جز شمشيرهاشان ندارند و چون افعى به خود مى‌پيچند. به خدا قسم! تا به تعداد خود از شما نكشند، كشته نمى‌شوند، و اگر به‌آن تعداد از شما بكشند، زندگى بعد از آن براى شما چه سودى دارد؟ پس چاره‌اى بينديشيد. «١» و همين فرهنگ شهادت‌طلبى بود كه به جامعه اعراب، بالندگى و حيات بخشيد و سيادت و سرورى را در جزيرة العرب و جهان براى آنان به ارمغان آورد. امام على (ع) به نيروهاى خود مى‌فرمايد: به جانم سوگند! اگر رفتار ما (در يارى اسلام) مانند رفتار شما بود (و در پيكار با دشمن سستى و سهل‌انگارى مى‌كرديم) پايه دين استوار نمى‌شد و شاخه درخت ايمان سبز نمى‌گشت. «٢» پيروزى انقلاب اسلامى در ٢٢ بهمن سال ٥٧ نيز مرهون دو چيز بود: يكى رهبرى بى‌نظير و پيامبرگونه حضرت امام خمينى (ره)، و دوم فرهنگ شهادت‌طلبى، كه مردم انقلابى خود را بدان آراسته بودند و با دست خالى به مقابله با توپ و تانك‌