جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٠

نكاتى كه از آيه استفاده مى‌شود:
- نبايد تن به ظلم و ستم داد و سكوت كرد.
- بايد به يارى مظلومان تحت ستم شتافت.
- نبايد به كسى ظلم كرد. «١» انسانهاى داراى حيات طيبه كه زندگى با عزّت دارند از اسارت و زير بار ستم رفتن بيزارند. اميرمؤمنان (ع) مى‌فرمايد:
وَ لا تَكُنْ عَبْدَ غَيرِكَ وَ قَدْ جَعَلكَ اللّهُ حُرّاً. «٢» برده و بنده ديگرى مباش؛ زيرا خداوند تو را آزاد آفريده است.
و به راستى كسى كه تن به زندگى اسارت‌بار ظالمان سپرده و به حاكميت ستمگران و طاغوت‌ها، رضايت داده، در حقيقت وابستگى به خواسته‌هاى نفس و جاذبه‌هاى دنيا را جايگزين خدا و رهبران الهى و باورهاى خود كرده است؛ در حالى كه خداوند مى‌فرمايد:
وَ لِلَّهِ الْعِزَّةُ وَ لِرَسُولِهِ وَ لِلْمُؤْمِنينَ. «٣» عزّت مخصوص خدا و رسول خدا و مؤمنان است.
مَنْ كانَ يُريدُ الْعِزَّةَ فَلِلَّهِ الْعِزَّةُ جَميعاً. «٤»