جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٥٢
يا ايّها الّذينَ آمَنُوا اسْتَجيبُوا لِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ اذا دَعاكُم لِما يُحييكم ... «١» اى كسانى كه ايمان آوردهايد، چون خدا و پيامبرش شما را به چيزى فرا خوانند كه زندگىتان مىبخشد، دعوت آنان را بپذيريد.
بنابراين حركتى زندگىآفرين و طيّب است كه در چارچوب وحى و رسالت قرار گيرد.
أَوَ مَن كانَ مَيّتاً فَأَحييناهُ وَ جَعلنا لَه نُوراً يَمشى بِهِ فِى النّاسِ كَمَنْ مَثْلُهُ فِى الظُّلُماتِ لَيْسَ بِخارِجٍ مِنْها «٢» آيا آن كس كه مرده بود و ما زندهاش ساختيم و نورى فراراهش قرار داديم تا با آن در ميان مردم حركت كند، همانند كسى است كه در ظلمتها باشد و از آن خارج نگردد؟! بديهى است آن فرد وجامعهاى كه ازحق مىگريزد و به زندگى حيوانى رومىآورد و در مسير شيطان قرار مىگيرد، آثار و نشانههاى حيات طيبه را از دست داده، به جمع مردهدلان مىپيوندد.
امام على (ع) مىفرمايد:
آفريده نشدهام كه غذاهاى لذيذ و پاكيزه مرا سرگرم سازد، چونان حيوان پروارى كه تمام همّت او علف، و يا چون حيوان