جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٥٠
اگر مدير علاوه بر تدبير و انديشه، اطلاعات كافى، بهرهگيرى از مشورت، به كارگيرى دانش مديريت و آراستگى به اخلاق نيكو، گوشبه فرمان وجدان خويش باشد، بهطور قطع در بسيارى از كارها، بلكه در همه آنها پا از مرز عدالت بيرون نمىنهد، به كسى ستم نمىكند، حقوق افراد مجموعه را پايمال نمىنمايد، با سخنان ياوه و شوخىهاى بىجا ضعيفان را نمىرنجاند، در برخورد با افراد بى ادبى نمىكند و تبعيض قائل نمىشود؛ چرا كه در همه امور ياد شده، خودش را به جاى زيردستان قرار مىدهد، گويا طرف مقابلش، خود اوست و هرگز كسى با خود، رفتار ظالمانه و بىادبانه نمىتواند داشته باشد. به همين دليل، امامعلى (ع) به فرزند دلبندش- امام مجتبى (ع)- چنين سفارش مىكند:
پسر جان! خود را ميان خود و ديگران ميزان قرار بده؛ هر چه را براى خود مىپسندى براى ديگران نيز بپسند و هر چه براى خود مكروه دارى براى آنان نيز نپسند، ستم نكن چنان كه دوست ندارى به تو ستم شود و نيكى كن چنان كه مىخواهى به تو احسان شود و آنچه را از ديگران زشت مىشمارى بر خود نيز زشت شمار و از مردم به همان خشنود باش كه خويشتن از آن خشنود مىشوى. «١»