جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٦
البته تغافل با همه ارزش و آثار ارزنده خود بايد در محدوده خاصّى اعمال شود تا سودمند افتد و اگر از حد بگذرد چه بسا بىاثر يا زيانآور گردد.
آنچه مسلّم است اينكه كارآيى اصلتغافل مربوطبه اشتباهات جزئى و كماهميت است كه بود و نبود آنها به اهداف و اركان سازمان لطمه جدّى وارد نمىسازد؛ و مرز توقف آن، به مدير، نيروها، سازمان و زمان و مكان آن بستگى دارد؛ چه بسا نسبت به شخصى، تغافل، كاربرد داشته باشد و نسبتبه شخص ديگر با همان خطا، كاربرد نداشته باشد يا خطايى در سازمانى قابل اغماض باشد و در سازمان ديگر قابل چشمپوشى نباشد.
تشخيص چنين كارى به عهده مدير است كه با نظر خود يا مشورت با مشاوران، موقعيتها را بسنجد و آنچه را سودمند تشخيص مىدهد انجام دهد.
حق الناس و حق الله نيز محدود كننده مرز تغافل است و آن گاه كه حقوق مردم يا مسائل شرعى مطرح مىشود، مدير حق چشمپوشى ندارد و حقالله و حقالناس را بايد بهطور كامل استيفا كند و هيچگونه سهلانگارى و چشمپوشى روا ندارد.
٧- رعايت روابط صميمانه انسانى رفتار انسانى و محترمانه با همنوعان، لازمه زندگى اجتماعى است و همه آدميان موظّفند نسبت به ديگران، شأن انسانى را