جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٤
طمأنينه و وقار راه بسيارى از اشتباهات را سدّ مىكند و راههاى صحيح را پيش رويش مىگشايد.
٦- تغافل تغافل به معناى چشمپوشى نمودن، تظاهر به بىخبرى و خود را به غفلت زدن است. «١» انسانهاى غيرمعصوم، در طول زندگى خويش، كم و بيش، عمدى يا سهوى مرتكب اشتباهات خرد و كلان مىشوند و كمتر كسى يافت مىشودكه مرتكب اشتباهى نشود يا خود را مصون از آن بداند.
از سوى ديگر، خردهگيرى و بازخواست از ديگران درباره اشتباهات سهوى يا خطاهايى كه هنوز به مرز جرم و گناه نرسيده چندان خردمندانه و مورد پسند نيست و در اينگونه موارد عقل و شرع بر چشمپوشى و گذشت، نظر دارند و تغافل، لطيفتر و سازندهتر از عفو و گذشت است.
هر مديرى در معاشرت با كاركنان مجموعه خود، بهطور معمول با برخى لغزشها و اشتباهات آنان رو به رو مىشود و مديريت او نيز ايجاب مىكند كه آنها را به صفر برساند يا به حداقل ممكن كاهش دهد. براى چنين مقصودى، روشهاى