جهاد و ترجمان عزت و سربلندى بصيرت دفاعى(1) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤١
و بدان عمل كنند كه بيشترين توفيق را كسب كردهاند؛ چنان كه امير مؤمنان على (ع) مىفرمايد:
مِنْ اكْبَرِ التَّوْفيقِ الْاخْذُ بِالنَّصيحَةِ. «١» به كارگيرى اندرز و انتقاد ديگران، بزرگترين موفقيت است.
ج- حقيابى بازگذاشتن دريچه انتقاد به روى ديگران، هم نقش دريچه اطمينان را ايفا مىكند و هم چه بسا در بين سخنان و پيشنهادها و حتى خردهگيرىها، سخن حق و كارشناسانهاى مطرح گردد كه تحولى بزرگ را در سازمان موجب گرديده، تشكيلات را با سرعت بسيار بيشترى به سوى اهداف خود پيش ببرد.
د- تهذيب نفس مديريت بر مجموعهاى از انسانها و صدور دهها فرمان، نصب و عزل و مانند آن، زمينههاى كبر و غرور را در نفس آدمى فراهم مىسازد، و شنيدن سخنان انتقادآميز و چهبسا تلخ و گزنده، مىتواند كمك خوبى براى زدودن زمينههاى ياد شده بوده، تعادل اخلاقى مدير را برقرار سازد. به همين دليل، انتقادگر صادق و دلسوز را بايد بهترين دوست و ياور خويش محسوب كنيم. امام على (ع) مىفرمايد: