عبادت بت‌ها، مردم را از پرستش آنها منع نمود:
«وَ لا تَدْعُ مِنْ دُونِ اللَّهِ ما لا يَنْفَعُكَ وَ لا يَضُرُّكَ فَانْ فَعَلْتَ فَانَّكَ اذاً مِنَ الظَّالِمينَ» «١»
غير خداى يكتا هيچ يك از اين خدايان باطل كه به حال تو نفع و ضررى ندارد به خدايى مخوان و گرنه (مشرك شده) و از ستمكاران خواهى بود.
و با بيان اين حقيقت كه بت‌ها نه مالك نيازمندى‌هاى انسان هستند و نه وزير و معاون، و نه آبرومندِ نزد مالك اصلى مى‌باشند، پرستش آنها را كارى غير عاقلانه خواند:
«قُلِ ادْعُوا الَّذينَ زَعَمْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ لا يَمْلِكُونَ مِثْقالَ ذَرَّةٍ فِى السَّمواتِ وَ لا فِى الْارْضِ وَ ما لَهُمْ فيها مِنْ شِرْكٍ وَ ما لَهُ مِنْهُمْ مِنْ ظَهيرٍ» «٢»
بگو: كسانى را كه غير از خدا (معبود خود) مى‌پنداريد. بخوانيد! آنها به اندازه ذرّه‌اى در آسمان‌ها و زمين مالك نيستند و نه در (خلقت و مالكيت) آنها شريكند و نه ياور او (در آفرينش) بودند.
و خداوند متعال را كه آفريدگار و پروردگار همه اشيا است شايسته پرستش خواند:
«يا ايُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذى‌ خَلَقَكُمْ وَالَّذينَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ» «٣»
اى مردم! پروردگار خود را پرستش كنيد؛ آن كس كه شما، و كسانى را كه پيش از شما بودند آفريد؛ تا پرهيزگار شويد.
و مردم را به نفى شرك و اخلاص در عبادت دعوت نمود: «قُلْ انَّ صَلاتى‌ وَ نُسُكى‌ وَ مَحْياىَ وَ مَماتى‌ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمينَ» «٤»
؛ بگو نماز و تمام عبادات و زندگى و مرگ من همه براى پروردگار جهانيان است.
و گناه شرك را غير قابل عفو معرّفى كرد: