مَنْ قَتَلَ نَفْساً بِغَيرِ نَفْسٍ اوْ فَسادٍ فِى الْارْضِ فَكَانَّما
قُتِلَ النَّاسَ جَميعاً. «١»
سركوب شديد مخالفان حكومت، و محبّان اهل بيت عليهم السلام‌
معاويه با كسانى كه موافق كارهاى او نبودند، و يا از شيعيان على بن ابى‌طالب عليهم السلام به‌شمار مى‌رفتند، با قساوت و شدّت عجيبى برخورد مى‌كرد؛ و از هيچ جنايتى در حق آنها دريغ نداشت از جمله به فرماندهان نظامى كه به مناطق مختلف اعزام مى‌كرد دستور قتل عام شيعيان را مى‌داد.
او وقتى بسر بن ارطاة را به حجاز و يمن روانه كرد به او گفت: «حركت كن هنگامى كه به مدينه رسيدى اهل مدينه را پراكنده كن و آنچه سر راهت ديدى نابود ساز و اموال كسانى را كه با ما بيعت نكرده‌اند، غارت كن. وقتى وارد مدينه شدى به آنها بفهمان كه بقصد كشتن آنها آمده‌اى، و اعلام كن كه هيچ‌گونه عذر و امانى ندارند ...!»
سپس افزود: «به هر يك از مناطق و شهرهايى كه مطيع على هستند رسيدى مردم را