تعداد احاديث منقوله از رسول خدا صلى الله عليه و آله (در نيم قرن اوّل هجرى) بسيار محدود بود. امّا با گذشت زمان تعداد آنها افزايش يافت و از چهار هزار به پانصد هزار رسيد! مرحوم علّامه امينى پس از اينكه هفتصد نفر از جاعلين حديث را نام مى‌برد، كه درباره برخى از آنها مى‌گويد هفتاد هزار روايت جعل كرده است، مى‌نويسد: «اينها كه برشمرديم قطره‌اى از دريا و مشتى از خروار بود كه شايد خواننده محترم آن را زياد و بزرگ بداند غافل از اينكه وضع حديث و كذب بر رسول خدا صلى الله عليه و آله و ثقات صحابه و تابعان، پيش بسيارى از علماى اهل سنت، منافاتى با زهد و پرهيزگارى ندارد بلكه آن را شعار صالحان و عامل تقرّب به خدا مى‌دانند و از اين جا است كه يحيى بن سعيد گفته است اهل خير را در هيچ كارى مانند بيان حديث، دروغگو نديدم!.» «١»
و همچنين مى‌گويد: «جعل حديث و دروغ‌پردازى به جايى رسيد كه بسيارى از زهّاد و عبّاد قربة الى الله دروغ مى‌گفتند همانند حرب بن ميمون كه مجتهد و عابد بود ولى دروغگوترين مردم بود.»»
علل جعل حديث‌
مورّخان درباره علّت جعل
زمينه‌هاى قيام امام حسين(ع)(ج‌١) ١٨٥ بدعت از ديدگاه اولياء دين ..... ص : ١٨٣
حديث دو دليل عمده ذكر كرده‌اند:
الف: احتياج امّت اسلام: وقتى نقل سنّت نبوى ممنوع گرديد، با گذشت زمان آگاهى مسلمانان از احكام و معارف اسلامى محدود شد، لذا شديداً مشتاق بودند نظر پيامبر صلى الله عليه و آله را در زمينه‌هاى گوناگون بدانند. از اين رو كسى كه حديثى يا احاديثى از حضرتش مى‌دانست نزد آنان جايگاه رفيعى مى‌يافت و او را به استادى مى‌پذيرفتند.
و از آنجا كه اين افراد احاديث كمى از پيامبر صلى الله عليه و آله به خاطر داشتند و نيازها را بيشتر از مقدارى مى‌ديدند كه مى‌دانند؛ براى پاسخ به پرسش‌هاى مراجعه كنندگان به جعل حديث مى‌پرداختند.