زمينههاى قيام امام حسين(ع)(ج2) - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٣٠٨

الَّذينَ انْ مَكَّناهُمْ فِى الْارْضِ اقامُوا الصَّلوةَ وَ اتَوُا الزَّكوةَ وَ امَرُوا
بِالْمَعْرُوفِ وَ نَهَوا عَنِ الْمُنْكَرِ وَ لِلَّهِ عاقِبَةُ الْامُورِ. «١»
قرآن كريم‌
استقرار حاكميت سياسى امير مؤمنان على عليه السلام‌
وقتى عثمان در اثر سياست‌هاى غلط و انحرافات بزرگ خود توسّط مسلمانان كشته شد.
شخصيّتى كه مورد قبول اكثريت انقلابيون قرار داشت على بن ابى‌طالب عليه السلام بود. لذا گرد خانه حضرت عليه السلام جمع شدند و از او خواستند زعامت امّت اسلام را به‌عهده گيرد.»
امام عليه السلام مى‌فرمايد: «ناگهان ديدم مردم مثل مور و ملخ از هر طرف به سويَم مى‌شتابند و پيرامونم گرد مى‌آيند با چنان ازدحامى كه چيزى نمانده بود كه حسنان، زير پا له شوند.» «٣»
به آنان گفتم: «مرا به حال خودم بگذاريد و سراغ ديگرى برويد. زيرا ما با امورى روبروييم كه جنبه‌هاى گوناگون دارد و مايه اختلاف آراء مى‌شود؛ و همه درباره آنها