مخلوقاتش تشبيه مى‌كردند، گروهى ملحد بودند و جمعى معبودهاى ديگرى غير از خداى يگانه داشتند.» «١»
هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مكه را فتح كرد، بت‌هاى فراوانى در اطراف كعبه نصب بود كه حضرت صلى الله عليه و آله آنها را در هم مى‌كوبيد و مى‌فرمود: «وَ قُلْ جاءَ الْحَقُ وَ زَهَقَ الْباطِلُ انَّ الْباطِلَ كانَ زَهُوقاً» «٢»
و فرمان داد تا بت‌ها را سرنگون و به روى خاك افكندند و سپس از مسجد بيرون بردند و سوزانيدند. «٣»
ابن كلبى مى‌نويسد: «عرب ديوانه‌وار شيفته پرستش بتان بود .... سنگى را بر چيزى نصب مى‌كرد و به طواف آن مى‌پرداخت، همچنانكه «كعبه» را طواف مى‌كرد. اين‌گونه سنگ‌ها را «انصاب» مى‌ناميدند. و اگر سنگ‌ها تنديس (تمثال) بودند آن‌ها را اصنام و اوثان مى‌خواندند و طوافشان را «دَوار»، و گوسفندانى كه پيش بتان مى‌كشتند «عتائر» مى‌گفتند. «٤»
پرستش بت‌ها در حجاز به‌قدرى گسترده بود كه اهل هر خانه از خانه‌هاى مكه بتى داشت كه آن را مى‌پرستيد و چون آهنگ سفر مى‌كرد آخرين كارى كه در خانه‌اش انجام مى‌داد مسح بت بود و چون از سفر باز مى‌گشت نخستين كارش مسح بت بود. «٥» لذا وقتى پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آنها را به توحيد دعوت مى‌كرد، مى‌گفتند: «اجَعَلَ الْالِهَةَ الهاً واحِداً انَّ هذا لَشَى‌ءٌ عُجابٌ» «٦»
منشأ بت‌پرستى‌
در مورد علت روى گردانى مردم از دين ابراهيم عليه السلام و گرايش آنها به بت‌پرستى نظر