نمود و با جدّيت تامّ در حفظ و انتشار آن كوشش كرد. و بعد از رحلت پيامبر صلى الله عليه و آله نيز به‌عنوان آگاه‌ترينِ مسلمانان در حدّ توان در اين جهت گام برداشت. ايشان پس از خود نيز اين مسؤوليت خطير را به‌عهده فرزندان بزرگوار خويش نهاد.
طبق گزارش مورّخين ديدارهاى على عليه السلام با رسول خدا صلى الله عليه و آله براى فراگيرى دانش به‌طور منظّم برقرار مى‌شده، حتى زمانى كه پرداخت صدقه براى نجوا با پيامبر صلى الله عليه و آله واجب شد على عليه السلام همانند سابق به ملاقات‌هاى خود ادامه داد. «١» براى روشن شدن مطلب سخنى را از زبان خود آن حضرت كه امير بيان و قلم هست نقل مى‌كنيم:
من هر روز يك بار و هر شب يك بار نزد رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌رفتم و آن حضرت در آن هنگام با من خلوت مى‌فرمود، و هر جا كه آن حضرت مى‌رفت، من نيز در خدمت ايشان بودم. همه اصحاب آن حضرت اين را مى‌دانستند كه پيغمبر خدا جز با شخص من با هيچ‌كس ديگر چنين ديدارهايى ندارد. ... در اين ديدارها، من هر چه را كه از حضرتش مى‌پرسيدم جواب كافى دريافت مى‌كردم. و چون خاموش مى‌شدم و سؤالاتم پايان مى‌پذيرفت، آن حضرت خود آغاز سخن مى‌كرد. هيچ آيه‌اى از قرآن بر رسول خدا صلى الله عليه و آله نازل نشد، مگر اينكه براى من خواند و تقرير فرمود تا آن را به خط خود نوشتم و حضرتش تأويل و تفسير، ناسخ و منسوخ، محكم و متشابه و خاصّ و عام آن را به من آموخت، و از خداى درخواست كرد كه قدرت فهم و حفظ آن را به من مرحمت فرمايد.
من، پس از آن دعايى كه حضرتش در حق من فرمود، هيچ آيه‌اى از كتاب خدا، و نيز هيچ يك از مطالبى را كه ايشان املا كرده و من نوشته بودم، از خاطر نبرده و فراموش نكردم.
رسول خدا صلى الله عليه و آله همه اوامر و نواهى و حلال‌ها و حرام‌هاى الهى، خواه مربوط به مسائل زمان حال و خواه مربوط به مسائل آينده، و نيز آنچه در كتاب‌هاى آسمانى بر پيامبران گذشته نازل شده و از طاعت و معصيت خدا آگاهشان ساخته بود، همه و همه را به من‌