آداب و احكام كسب و كار - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٤٠ - بزرگترين خيانت

على ٧ فرمود:

«الْاحتِكارُ رَذيلَةٌ؛ [١]

احتكار، روش پستى است.»

رسول خدا ٦ فرمودند:

«كُلُّ حُكْرَةٍ تُضِرُّ بِالنَّاسِ وَ تَغْلِي السِّعْرَ عَلَيْهِمْ فَلَا خَيْرَ فِيهَا؛ [٢]

هر احتكارى كه به ضرر و زيان مردم باشد و باعث گران شدن جنس شود، خير و بركتى در آن نيست.»

پيامبر ٦ در حديث ديگرى فرمودند:

«الْمُحتَكِرُ فى سُوقِنا كَالْمُلْحِدِ فى كِتابِ اللهِ؛ [٣]

كسى كه در بازار مسلمانان احتكار كند مانند كسى است كه به كتاب خدا كفر مى‌ورزد.»

همچنين در حديث ديگرى فرمودند:

«يقُومُ الْمُحْتَكِرُ مَكْتُوبٌ بَينَ عَينيهِ يا كافِرٌ تُبّوا مَقْعَدَكَ مِنَ النّارِ؛ [٤]

وقتى محتكر از قبر بيرون آيد بر پيشانى او نوشته شده است: اى كافر! جايگاهت پر از آتش است.»

همچنين فرمودند: «شخص احتكاركننده بد آدمى است! اگر جنس ارزان شود، غصه‌دار و اگر گران شود» خوشحال مى‌شود. و نيز فرمودند: «در قيامت جايگاه محتكر و آدم‌كشان يكى است.»

بنابراين محتكر و هر نوع بازى با نرخ اجناس مورد نياز جامعه، جلوه دادن كمبود ساختگى، ايجاد فشار روانى بر مردم و اختلال در مسائل اقتصادى، يكى از گناهان كبيره و كارهاى زشتى است كه هر آدم با وجدانى از آن بيزار است. «كسى كه اندكى حس نوع دوستى، محبت به انسان‌ها و ترحم در دلش باشد حاضرنيست براى سود مادى خود، آه و ناله هزاران هم‌نوع خود را بشنود و باعث غصه و ناراحتى ديگران شود. اگر كسى مسلمان و شيعه امير المومنين هم نباشد نبايد دست به اين كار زشت‌

[١]. غرر الحكم، ص ٣٦١.

[٢]. مستدرك، ج ١٣ ف ص ٢٧٤.

[٣]. ميزان الحكمه، ج ١، ص ٦٦٦.

[٤]. همان.