آداب و احكام كسب و كار - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٩ - احكام عاريه

مسأله ٢٣٦٦- اگر طلا ونقره را عاريه نمايد وشرط كند كه اگر تلف شود ضامن نباشد، چنانچه تلف شود ضامن نبودن محلّ اشكال است ولى مى‌تواند شرط سقوط يا اسقاط ما فى الذّمه نمايد.

مسأله ٢٣٦٧- اگر عاريه دهنده بميرد، عاريه گيرنده بايد چيزى را كه عاريه كرده به ورثه او بدهد.

مسأله ٢٣٦٨- اگر عاريه دهنده طورى شود كه شرعاً نتواند در مال خود تصرّف كند مثلًا ديوانه شود، عاريه كننده بايد مالى را كه عاريه كرده به ولىّ او بدهد.

مسأله ٢٣٦٩- كسى كه چيزى را عاريه داده هر وقت بخواهد مى‌تواند آن را پس بگيرد و كسى هم كه عاريه كرده هر وقت بخواهد مى‌تواند آن را پس دهد.

مسأله ٢٣٧٠- عاريه دادن چيزى كه استفاده حلال ندارد مثل ظرف طلا ونقره باطل است در صورتى كه براى زينت دادن اطاق نباشد والّا جوازش خالى از وجه نيست.

مسأله ٢٣٧١- عاريه دادن گوسفند براى استفاده از شير وپشم آن وعاريه دادن حيوان نر براى كشيدن بر ماده صحيح است.

مسأله ٢٣٧٢- اگر چيزى را كه عاريه كرده به مالك ياوكيل يا ولىّ او بدهد و بعد آن چيز تلف شود، عاريه كننده ضامن نيست، ولى اگر بدون اجازه صاحب مال يا وكيل، يا ولىّ او آن را به جايى ببرد كه صاحبش معمولًا به آنجا مى‌برده ولى به آنها تحويل ندهد مثلًا اسب را در اصطبلى كه صاحبش براى آن درست كرده ببندد و بعد تلف شود، يا كسى آن را تلف كند ضامن است.

مسأله ٢٣٧٣- اگر چيز نجس را براى كارى كه شرط آن پاكى است عاريه دهد، مثلًا ظرف را عاريه دهد كه با آن غذا بخورد بايد نجس بودن آن را به كسى كه عاريه مى‌كند بگويد ولى اگر لباس را براى نماز عاريه داده احتياط واجب آن است كه به او بگويد.

مسأله ٢٣٧٤- چيزى را كه عاريه كرده بدون اجازه صاحب آن نمى‌تواند به ديگرى اجاره يا عاريه دهد.