آداب و احكام كسب و كار - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٧ - احكام وديعه(امانت)

محفوظتر است ببرد و چنانچه مال در آنجا تلف شود، ضامن نيست.

مسأله ٢٣٥٤- اگر صاحب مال ديوانه شود، كسى كه امانت را قبول كرده بايد فوراً امانت را به ولىّ او برساند، اگر تمكّن ندارد به ولىّ او خبر دهد و اگر بدون عذر شرعى مال را به ولىّ او ندهد و از خبر دادن هم كوتاهى كند ومال تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٣٥٥- اگر صاحب مال بميرد، امانت دار بايد مال را به وارث او برساند، اگر نمى‌تواند برساند به وارث او خبر دهد و چنانچه مال را به وارث او ندهد و از خبر دادن هم كوتاهى كند ومال تلف شود ضامن است، ولى اگر براى آن كه مى‌خواهد بفهمد كسى كه مى‌گويد من وارث ميّتم راست مى‌گويد يا نه، يا ميّت وارث ديگرى دارد يا نه مال را ندهد و مال تلف شود، ضامن نيست.

مسأله ٢٣٥٦- اگر صاحب مال بميرد وچند وارث داشته باشد، كسى كه امانت را قبول كرده بايد مال را به همه ورثه بدهد، يا به كسى بدهد كه همه آنان گرفتن مال را به او واگذار كرده‌اند، پس اگر بدون اجازه ديگران تمام مال را به يكى از ورثه بدهد ضامن سهم ديگران است.

مسأله ٢٣٥٧- اگر كسى كه امانت را قبول كرده بميرد، يا ديوانه شود، وارث يا ولىّ او بايد هرچه زودتر مال را به صاحب مال برساند و اگر نتوانست پس اطلاع دهد.

مسأله ٢٣٥٨- اگر امانت دار نشانه‌هاى مرگ را در خود ببيند، واجب است امانت را به صاحب آن يا وكيل او برساند و اگر ممكن نيست بايد آن را به حاكم شرع بدهد و چنانچه به حاكم شرع دسترسى ندارد، در صورتى كه وارث او امين است و از امانت اطلاع دارد، لازم نيست وصيّت كند وگرنه بايد وصيّت كند وشاهد بگيرد و به وصىّ و شاهد، اسم صاحب مال وجنس وخصوصيّات مال ومحلّ آن را بگويد.

مسأله ٢٣٥٩- اگر امانت دار نشانه‌هاى مرگ را در خود ببيند و به وظيفه‌اى كه در مسأله پيش گفته شد عمل نكند چنانچه آن امانت از بين برود احتياط واجب آن است كه بايد عوضش را بدهد اگرچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد.