آداب و احكام كسب و كار - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٣٦ - احكام وديعه(امانت)

صاحبش برگرداند.

مسأله ٢٣٤٩- اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود و وديعه را به هم بزند بايد در صورت امكان هرچه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولىّ صاحبش برساند، يا به آنان خبر دهد كه به نگهدارى حاضر نيست و اگر بدون عذر مال را به آنان نرساند وخبر هم ندهد، چنانچه مال تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٣٥٠- كسى كه امانت را قبول مى‌كند، اگر براى آن، جاى مناسبى ندارد بايد جاى مناسب تهيّه نمايد وطورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در امانت خيانت كرده و در نگهدارى آن كوتاهى نموده است و اگر در جايى كه مناسب نيست بگذارد وتلف شود، بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٣٥١- كسى كه امانت را قبول مى‌كند، اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند وتعدّى يعنى زياده‌روى هم ننمايد واتّفاقاً آن مال تلف شود، ضامن نيست ولى اگر آن را در جايى بگذارد كه گمان مى‌رود ظالمى بفهمد يا در جايى بگذارد كه ايمن از فهميدن ظالم نيست هرچند گمان بفهميدن ظالم نرود و آن را ببرد، چنانچه تلف شود بايد عوض آن را به صاحبش بدهد.

مسأله ٢٣٥٢- اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جايى را معيّن كند و به كسى كه امانت را قبول كرده بگويد كه بايد مال را در اينجا حفظ كنى و اگر احتمال بدهى كه از بين برود، نبايد آن را به جاى ديگر ببرى، چنانچه امانت‌دار احتمال دهد كه در آنجا از بين برود وبداند چون آنجا در نظر صاحب مال براى حفظ بهتر بوده گفته است كه نبايد از آنجا بيرون ببرى، نمى‌تواند آن را به جاى ديگر ببرد و اگر به جاى ديگر ببرد و تلف شود ضامن است و همچنين اگر نداند به چه جهت گفته كه به جاى ديگر نبر، چنانچه به جاى ديگر ببرد و تلف شود واجب است كه عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٣٥٣- اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جايى را معيّن كند ولى به كسى كه امانت را قبول كرده نگويد كه آن را به جاى ديگر نبرد، چنانچه امانت‌دار احتمال دهد كه در آنجا از بين برود، مى‌تواند آن را به جاى ديگرى‌كه مال در آنجا