آداب و احكام كسب و كار - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٢٨ - ضمان يد امانى

ضامن است؟

ج ١- ضامن نيست، مگر تفريطى در نگهدارى از آن اموال كرده باشد.

س ٢- اين حديث شريف رسول مكرّم اسلام حضرت محمّد ٦ «حرمة مال المسلم كحرمة دمه» آيا دالّ بر وجوب است و تكليفى بر انسان بار مى‌كند يا خير و آيا ارتباطى با موضوع اداره فضولى اموال غير پيدا مى‌كند؟

ج ٢- ارتباطى ندارد بلكه بر عكس آن ادّل است يعنى بايد نزديك به مال ديگرى نشويد.

س ٣- بر فرض وجوب يا جواز، مخارجى كه مدير در جهت اداره اموال هزينه نموده و قصد تبرع هم نداشته آيا مستحقّ رجوع به مالك است يا خير در ذيل مادّه (٣٠٦) قانون مدنى آمده است «دخالت كننده مستحقّ اخذ مخارجى خواهد بود كه براى اداره لازم بوده است» ارتباط مادّه فوق را با فقه اماميّه تدوين بفرمائيد؟

ج ٣- چون قصد تبرّع نداشته و عمل مؤمن هم محترم است مى‌تواند رجوع به مالك كند و مخارج مصروفه را دريافت كند.

س ٤- آيا مدير علاوه بر اخذ مخارج مستحقّ اجرت المثل زمان اداره خواهد بود يا خير؟

ج ٤- مستحقّ اجرت المثل هم مى‌باشد.

س ٥- اگر مال مسلمانى در معرض تلف باشد و دسترسى به مالك يا كسى كه حقّ اجازه دادن را دارد نباشد آيا مى‌توان آن مال را اداره نمود تا از بين نرود؟

ج ٥- اگر قرينه‌اى بر رضايت مالك باشد، اشكال ندارد ولى اگر قرينه‌اى نباشد و اموال از چيزهايى نيست كه به مرور زمان تلف گردد مثل ميوه‌ها و اطعمه، حفظ آن واجب نيست و در مواردى هم دخالت جايز نيست.

س ٦- شخصى تعهّد كرده اموال كسى را از مسيرى به مسير ديگرى ببرد در وسط راه اموال صاحب مال به توسط آفت آسمانى از بين رفت در اين صورت چه كسى مقصّر است آيا كسى كه تعهّد كرده ضامن است يا خير؟