آداب و احكام كسب و كار - علوى گرگانى، محمدعلى - الصفحة ٢٢ - آثار لقمه حلال

كسى كه چهل روز مال حلال بخورد، خداوند قلب او را نورانى مى‌كند»

٢. در حديث ديگرى فرمود:

«مَنْ أَكَلَ الْحَلَالَ قَامَ عَلَى رَأْسِهِ مَلَكٌ يَسْتَغْفِرُ لَهُ حَتَّى يَفْرُغَ مِنْ أَكْلِه؛ [١]

كسى كه روزى حلال بخورد، فرشته‌اى بالاى سرش قرار مى‌گيرد و براى او طلب آمرزش مى‌كند تا وقتى كه از خوردن آن فارغ شود».

٣. امام صادق ٧ فرمود:

«يكى از سخت‌ترين واجبات بر بندگان خدا، ذكر زياد و ياد اوست». سپس فرمود:

«مقصودم ذكر سبحان الله و الحمدلله و لا اله الّا الله و الله اكبر نيست، گر چه آن هم ذكر و ياد خداست، بلكه مقصود من، اين است كه در برخورد با آنچه خدا حلال يا حرام كرده، خدا را ياد كند تا اگر اطاعت خدا بود، به آن عمل كند و اگر معصيت الهى بود، آن را رها سازد». [٢]

٤. آن حضرت در حديث ديگرى فرمود:

«تَرْكُ لُقْمَةِ حَرَامٍ أَحَبُّ إِلَى اللَّهِ تَعَالَى مِنْ صَلَاةِ أَلْفَيْ رَكْعَةٍ تَطَوُّعا؛ [٣]

رهاكردن لقمه حرام، نزد خدا از دو هزار ركعت نماز مستحبى محبوب‌تر است».

٥. در بيان ديگر فرمود:

«لَرَدُّ دَانِقٍ مِنْ حَرَامٍ يَعْدِلُ عِنْدَ اللَّهِ سَبْعِينَ أَلْفَ حَجَّةٍ مَبْرُورَةٍ؛ [٤]

رها كردن و گذشتن از يك دانگ از حرام (يك ششم دينار يا درهم)، نزد خدا معادل هفتاد هزار حج مقبول است».

[١]. مكارم الاخلاق، ص ١٥٠.

[٢]. كافى، ج ٢، ص ٨٠، ح ٤.

[٣] همان.

[٣] همان.

[٣]. تفسير معين، ص ٢٦.

[٤]. جامع الاخبار، ص ٤٤٢.