ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٦٧ - حكومت جهانى حضرت مهدى
حكومت جهانى چيست و حكومت جهانى حضرت مهدى (ع) چگونه حكومتى خواهد بود؟ و اساساً جهانى بودن حكومت حضرت مهدى (ع) به چه معناست؟.
در اين نوشتار به اين پديده و اينكه مقصود از حكومت جهانى در روايات اسلامى چيست؟ پرداختهايم.
در يك بررسى جامع و كامل در روايات و سخنان ائمه معصومين (ع) به جرأت مىتوان گفت كه يكى از ويژگيهاى انكارناپذير حكومت امام مهدى (ع) جهانشمولى آن است. حكومت آن حضرت، شرق و غرب عالم را فرا مىگيرد و هيچ آبادى در زمين باقى نخواهد ماند، مگر اينكه گلبانگ توحيد از آن شنيده مىشود و نسيم جاننواز عدل و داد، سراسر گيتى را سرشار مىكند.
امام حسين (ع) در اينباره فرمود:
منّا إثنا عشر مهدّياً أوّلهم أميرالمؤمنين على بن ابيطالب (ع) و آخرهم التّاسع من ولدى و هو القائم بالحقّ يحيى الله تعالى به الارض بعد موتها و يظهر به دين الحقّ علىالدين كلّه و لوكره المشركون.[١]
دوازده هدايت شده از ماست؛ اولين آنها علىبن ابىطالب (ع) و آخر ايشان نهمين فرزند از فرزندان من است و او قائم به حق است كه خداوند به وسيله او زمين را بعد از مردنش حيات مىبخشد و دين حق را بر تمامى اديان غلبه مىدهد؛ اگر چه مشركان را خوش نيايد.
در آن دوران به دست آن امام بزرگ، آرمان والاى تشكيل جامعه بزرگ بشرى و خانواده انسانى تحقق مىپذيرد و آرزوى ديرينه همه پيامبران و امامان (ع) و مصلحان و انسان دوستان برآورده مىشود.
امام رضا (ع) از پدرانش از پيامبر اكرم (ص) نقل كرده است كه خداوند در شب معراج فرمود:
ولا طهّرنّ الارض بآخرهم من أعدائى ولاملّكنّه مشارق الارض و مغاربها.[٢]
و به درستى زمين را به وسيله آخرين آنها (ائمه معصومين (ع)) از دشمنانم پاك خواهم ساخت و گستره زمين را در فرمانروايى او قرار خواهم داد ....
در دوران رهبرى امام مهدى (ع) با ايجاد مركز واحد و مديريت و حاكميت يگانه الهى براى همه اجتماعات، نژادها و منطقهها، سبب اصلى جنگ و ظلم از بين مىرود.
در روايتى از رسول گرامى اسلام (ص) مىخوانيم:
الائمّة من بعدى إثنا عشر أوّلهم أنت يا على و آخرهم القائم الّذى يفتح الله تعالى ذكره على يديه مشارق الارض و مغاربها.[٣]
پيشوايان پس از من دوازده نفرند؛ اولين آنها تو هستى اى على، و آخرين آنها قائم است؛ همو كه خداوند به دست او مشرقها و مغربها (كنايه از تمامى كره زمين) را فتح خواهد كرد.
اگر چه اميد به آمدن مصلح جهانى در افكار و عقايد تمامى اقوام و ملل ريشه دارد و كم و بيش به گونههاى متفاوت در همه جا مطرح بوده است، اما در تفكر شيعى انتظار فرج و حاكميت آن موعود بهطور روشن و شفاف مطرح است؛ به گونهاى كه آن امام منتظر و آن منجى نهايى را زنده مىدانند و اعتقاد دارند روزى به فرمان خداوند خواهد آمد و جهان را پر از عدل و داد خواهد كرد.
از اينرو، مفهوم غيبت و انتظار فرج نزد شيعه دوازده امامى مفهومى متفاوت با ديگر اديان و مذاهب و مكتبها دارد.
همانگونه كه اشاره شد يكى از مفاهيمى كه از همان ابتدا در ارتباط با مهدويت و ظهور منجى آخرين پديد آمد و در شمار عقايد دينى بسيارى از شيعيان درآمد مفهوم حكومت واحد جهانى است؛ به اين معنا كه با ظهور امام غايب، اسلام كه تنها دين الهى و كامل و داراى شريعت جامع است، مقبول همگان خواهد شد و در آن زمان، ستمگران و جباران