ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٧ - الوتر الموتور و المنتقم الموعود
٧. امام صادق (ع) در ضمن حديث مفصلى مىفرمايد:
مامن إمام فى قرن إلّا و يكرّ معه البرّ والفاجر فى دهره، حتّى يديل الله المؤمن الكافر.
هيچ امامى در قرنى نبوده جز اينكه خوبان و بدان عصر او نيز به همراه او رجعت مىكنند، پس خداوند خوبان را بر بدان چيره مىسازد.[١]
از احاديث هفتگانهاى كه به عنوان نمى از يم و اندكى از بسيار احاديث رجعت در اينجا آورديم به روشنى معلوم مىشود كه در هنگامه رجعت شخص ستمكاران رجعت مىكنند و انتقام خاندان عصمت و طهارت و ديگر مظلومان تاريخ از شخص آنها گرفته مىشود.
از اين احاديث استفاده مىشود كه انتقام هر امامى توسط خود آن امام در عالم رجعت گرفته مىشود. و اين نكتهاى است كه بسيارى از احاديث رجعت بر آن دلالت مىكند.
پىنوشتها:
[١]. شيخ طوسى، الغيبة، ص ١٤٨.
[٢]. همو، مصباح المتهجد، ص ٧٤.
[٣]. شيخ صدوق، كمالالدين، ج ٢، ص ٣٨٤.
[٤]. ابن المشهدى، المزار الكبير، ص ٥٧٩.
[٥]. همان.
[٦]. شيخ طوسى، مصباح المتهجد، ص ٧٧٥.
[٧]. شيخ صدوق، عيونالاخبار، ج ١، ص ٢٧٣؛ ابن قولويه، كامل الزيارات، ص ٦٣؛ محدث بحرانى، تفسير البرهان، ج ٦، ص ٨٦؛ همو، حليةالابرار، ج ٥، ص ٤٠٤، قندوزى، ينابيع المودة، ج ٣، ص ٢٤٣.
[٨]. اين آيه شريفه در پنج سوره عيناً تكرار شده: سوره انعام (٦)، آيه ١٦٤؛ سوره إسراء (١٧)، آيه ١٥؛ سوره فاطر (٣٥)، آيه ١٨؛ سوره زمر (٣٩)، آيه ٧ و در يك مورد به تعبير (ألّاتزر) از صحف ابراهيم نقل شده است. سوره نجم (٥٣)، آيه ٣٨.
[٩]. علّامه مجلسى، بحارالانوار، ج ٢، ص ٢٤٥- ٢٤٢.
[١٠]. سوره هود (١١)، آيه ٤٦.
[١١]. محدث نورى، نفس الرحمان، ص ٣٢.
[١٢]. منظور از محمدها: محمد حنيفه، محمد بن ابىبكر، محمدبن جعفر و محمدبن ابىحذيفه مىباشند. ر. ك: رجال كشى، ص ٧٠.
[١٣]. مامقانى، تنقيح المقال، ج ٣، ص ١١١.
[١٤]. امام رضا (ع) در حديثى او را از شيعيان حقيقى و در رديف سلمان و ابوذر ياد كرده مىفرمايد: شيعيان امير مؤمنان عبارتند از: حسن، حسين، سلمان، ابوذر، مقداد، عمار و محمد بن ابىبكر، كه هرگز با فرمان او مخالفت نكردند. مجلسى، بحارالانوار، ج ٢٢، ص ٣٣٠.
[١٥]. محمدبن يعقوب كلينى، كافى، ج ٨، ص ٢٣٨.
[١٦]. سوره اسراء (١٧)، آيه ٧١.
[١٧]. سوره ابراهيم (١٤)، آيه ٣٦.
[١٨]. علامه مجلسى، همان، ج ٨، ص ٤٦.
[١٩]. سوره هود (١١)، آيه ٦٥؛ شعراء (٢٦)، آيه ١٥٧؛ شمس (٩١)، آيه ١٤.
[٢٠]. سوره آل عمران (٣)، آيه ١٨٣.
[٢١]. علامه مجلسى، همان، ج ٩، ص ١٩٢.
[٢٢]. سيدرضى، نهجالبلاغه، خطبه ١٢.
[٢٣]. علامه مجلسى، همان، ج ٤٥، ص ٢٩٥.
[٢٤]. همان، ج ٤٤، ص ٣٠٤.
[٢٥]. قندوزى، ينابيعالمودة، ج ٣، ص ٢٤٣.
[٢٦]. علامه مجلسى، همان، ج ٥٢، ص ٣١٣.
[٢٧]. شيخ موسى عباسى زنجانى، مدينة البلاغه، ج ١، ص ٢٣٥- ٢٣٢. متن كامل خطبه حضرت رسول (ع) در روز عيد سعيد غدير، در كتاب ارزشمند مدينة البلاغه، (ج ١، ص ٢٤٨- ٢١٣) آمده است.
[٢٨]. شيخ حر عاملى، الاءيقاظ من الهجعة فى إثبات الرجعة، ص ٨٢.
[٢٩]. شيخ حر عاملى، انديشههاى كلامى شيخ مفيد، ص ٣٥٥.
[٣٠]. در كتاب رجعت يا دولت كريمه اهل بيت از محمد خادمى شيرازى، هفتاد آيه از آيات مربوط به رجعت گرد آمده است.
[٣١]. شيخ حر عاملى در كتاب ارزشمند: الاءيقاظ من الهجعة فى إثبات الرجعة ٥٢٠ حديث پيرامون رجعت نقل كرده است.
[٣٢]. ر. ك: طبرسى، إعلام الورى، ج ٢، ص ٢٤٣؛ شيخ صدوق، كمال الدين، ج ٢، ص ٣٧٧؛ طبرى، دلائل الاءمامة، ص ٤٥٥؛ بحرانى، حليةالابرار، ج ٢، ص ٥٩٩؛ شيخ صدوق، علل الشرايع، ج ٢، ص ٥٨٠؛ بحرانى، حلية الابرار، ج ٢، ص ٦٠٥.
[٣٣]. عياشى، تفسير، ج ٣، ص ٣٩؛ علّامه مجلسى، همان، ج ٥٣، ص ٧٦.
[٣٤]. على بن ابراهيم، تفسير قمى، ج ٢، ص ٢٩٧.
[٣٥]. الحلى، مختصر البصائر، ص ٢٠٠.
[٣٦]. همو، ص ٤٩.
[٣٧]. شيخ طوسى، الغيبة، ص ٤٧٩.
[٣٨]. ابن قولويه، كامل الزيارات، ص ٦٥.
[٣٩]. شيخ حر عاملى، همان، ص ٢٦٣.
[٤٠]. الحلى، همان، ص ٢٧.