سيستم‌هاى اقتصادى ناعادلانه، علّت اصلى فقر و گرسنگى جهان است. علّت اساسى و اصلى فقر و گرسنگى، عملكرد ناعادلانه سيستم‌هاى اقتصادى و سياسى جهان مى‌باشد. علاوه بر اين، كنترل بر روى منابع و درآمد مبتنى بر قدرت نظامى، سياسى و اقتصادى كه به طور معمول در دست يك گروه اقلّيت است، سهم كمترى را براى گروهى كه در پايين‌ترين طبقات جامعه زندگى مى‌كنند، در نظر مى‌گيرد.

جنگ‌ها فاكتور مهمّى در گسترش گرسنگى و فقر شناخته مى‌شوند. در پايان سال ٢٠٠٥ م.، تعداد جهانى پناهندگان جهان در پايين‌ترين سطح خود قرار داشت، در سه سال گذشته، شاهد افزايش قابل توجّهى در تعداد پناهندگان، به دليل افزايش خشونت‌ها در «عراق» و «سومالى» و متعاقباً «سوريه» و ديگر مناطق بوده‌ايم. با پايان سال ٢٠٠٨ م.، تعداد كلّ پناهندگان بنا به گزارش كميسارياى عالى پناهندگان سازمان ملل متّحد، به بيش از ١٠ ميليون نفر رسيده است. در همان سال، حدود ٢٦ ميليون نفر در سراسر جهان به دليل درگيرى‌هاى درونى در كشورشان، از محلّ زندگى خود به اجبار جابه‌جا شده‌اند.

در كنار بهداشت ضعيف، سطح پايين انرژى و حتّى اختلال روانى، گرسنگى نيز مى‌تواند به فقر شديد از طريق كاهش توانايى مردم براى كار و يادگيرى منجر شود، در نتيجه، گرسنگى خود عامل فقر مى‌باشد و پيامدهاى بدترى را براى اين گروه در پى خواهد داشت.

تغييرات آب و هوايى به عنوان يك عامل تأثيرگذار در گسترش گرسنگى و فقر شناخته مى‌شوند.

بدين ترتيب كه با افزايش خشكسالى، سيل و تغيير الگوهاى آب و هوايى، در كار كشاورزى و زندگى مردم جهان تأثيرات سوئى گذاشته است.

هشدار سازمان ملل متّحد در مورد گسترش بحران موادّ غذايى جهان در سال ٢٠١٣ م.

\* كاهش شديد ذخاير جهانى غلّات؛

\* تشديد شرايط بد آب و هوايى؛

\* افزايش قيمت موادّ غذايى.

بنا به گفته كارشناسان اين بخش، «ژئوپوليتيك موادّ غذايى» به سرعت تحت الشّعاع جغرافياى سياسى نفت قرار گفته است.

بنا به هشدار سازمان ملل، اكنون ذخاير جهانى غلات تا مرز خطرناكى كم شده‌اند تا جايى كه آب و هواى نامساعد در ايالات متّحده يا كشورهاى صادر كننده موادّ غذايى ديگر نيز مى‌تواند به گسترش بحران گرسنگى شديد در سال آينده منجر گردد.

كشاورزى نامساعد در ايالات متّحده، «اوكراين» و ديگر كشورها در