ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٥ - طوفان ملاحم و فتن و چالش هاى فراروى مؤمنان
الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا فَأَخَذْناهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ؛[١]
و اگر مردم شهرها ايمان آورده و به تقوا گراييده بودند، قطعاً بركاتى از آسمان و زمين برايشان مىگشوديم؛ ولى تكذيب كردند، پس با كيفر دستاوردشان [گريبان] آنان را گرفتيم.»
رسول خدا (ص) درباره كيفيت ظهور امام مهدى موعود (ع) فرمودند:
«مهدى از فرزندان من است كه اسم او همانند اسم من و كنيهاش همانند كنيه من است. او شبيهترين مردم به من در خَلق و خُلق است و غيبت و دوران حيرتى دارد كه در آن، اقوام از دينهايشان گمراه مىشوند. در اين هنگام، همچون شهاب درخشان مىآيد و زمين را پر از عدل و قسط مىكند؛ همانگونه كه از ظلم و جور پر شده باشد.»[٢]
چنانچه در منابع اهل سنّت به نقل از ابىسعيد خدرى آمده است: رسول اكرم (ص) فرموده است:
«بلايا و گرفتارى سختى به مردم مىرسد تا آنجا كه آدمى پناهگاهى نيابد. پس خدا از عترت: و اهل بيت: مردى را بر مىانگيزد كه زمين را سرشار از قسط و عدل كند؛ همچنانكه از ستم و ظلم پر شده باشد. ساكنان آسمان و زمين او را دوست مىدارند. باران خود را مىبارد و زمين روئيدنىهاى خود را بيرون مىدهد و از او چيزى امساك نمىكند ...»[٣]
كلام رسول اكرم (ص) مؤيد اين دريافت است كه طوفان ماحصل عمل مردم و ترك سنّتهاى پسنديده و سفارش شده است.
ايشان مىفرمايند:
«زمانى كه در شما، پنج خصلت ظاهر شود، به پنج بلا گرفتار خواهيد شد: وقتى رباخوارى را پيشه خود ساختيد به نقص اموال مبتلا مىشويد؛ وقتى در ميان شما زنا ظاهر شد، به مرگ ناگهانى مبتلا مىشويد؛ وقتى حاكمان ظلم كردند، به مردن حيوانات مبتلا مىشويد؛ وقتى ملّتى ظلم كردند، دولت و قدرت آنها از دست مىرود و دشمن بر آنها مسلّط مىشود.»[٤]
در منابع اهل سنّت نيز از ايشان نقل شده است كه فرمودند:
«هنگامى كه سنّت را ترك كنيد، بدعت ظاهر مىشود، در چنين زمانى، منتظر بادهاى سرخ، خسف، مسخ و غلبه دشمن باشيد، آنگاه شما يارى نخواهيد شد.»[٥]
نكته جالب توجّه اين است كه اين طوفان فراگير است؛ به گونهاى كه همه صاحبان عقول از جستن راهى براى خلاص شدن از آن، درمىمانند، تا آن زمان كه ابر رحمت به حركت درآمده و مستضعفان باقى مانده از بلاى طوفان را برهاند.
«به ناگزير فتنهاى پديد خواهد آمد كه هرگاه در نقطهاى آرامش پيدا كند، در نقطهاى ديگر ناآرامى شروع مىشود و اين چنين ادامه مىيابد تا وقتى كه منادى آسمان بانگ برآورد: امير شما فلانى است [يعنى حضرت مهدى (ع)].»[٦]
نبىّ مكرّم (ص) در اقسام فتن فراگير قبل از واقعه شريف ظهور فرمودند:
«بعد از من چهار فتنه بر شما فرود مىآيد كه در اوّلى خونها مباح مىشود، در دومى خونها و ثروتها مباح مىگردد، در سومى خونها و ثروتها و ناموسها مباح مىشود و در چهارمى آشوبى كور و كر جهان را مضطرب مىسازد؛ آن چنانكه كشتى غولپيكر آبهاى مجاور را مضطرب مىكند. اين فتنه «شام» را زير پر مىگيرد و «عراق» را مىپوشاند و در «جزيرة العرب» دست و پا مىزند. مردم تلخى حوادث و فشار آشوب را لمس مىكنند؛ آن چنانكه پوست به هنگام دبّاغى شدن، فشار وارده را لمس مىكند. كسى قدرت يك كلمه سخن گفتن نخواهد داشت. اين فتنه در نقطهاى آرام نمىگيرد؛ جز پس از آنكه در نقطهاى ديگر بيداد كند.»[٧]
ترديدى نيست كه ما در آستانه فتنهاى چهارم، بلكه در سراشيبى آن هستيم، سراشيبى فتنه كور و كر كه همه «عراق» و «شامات» را پوشانده و اينك به مرزهاى «جزيرة العرب» رسيده است.