ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٨ - بحران مالى
مىكنند. درست است كه قيمتها پايين آمدهاند، امّا در مقايسه با سالهاى قبل همچنان بالا هستند. اگر نسبت درآمد مردم به ميزان تورّم را در نظر بگيريد، درمىيابيد كه امروزه در كامبوج تعداد افراد فقير بسيار بيشتر از رقم اعلام شده است.
در واقع بر اساس تخمين «بانك توسعه آسيايى»، تعداد فقيران كامبوجى احتمالًا دو ميليون بيشتر شده است.
مشكل اصلى همچنان در سراسر جهان ادامه دارد. بر اساس ارزيابىهاى «سازمان غذا و كشاورزى ملل متّحد»(FAO) ، قيمت موادّ غذايى در سال ٢٠٠٧ م. با ٢٤% رشد مواجه شد و تعداد افراد مبتلا به گرسنگى دائمى را ٧٥ ميليون نفر افزايش داد. در سال ٢٠٠٨ م.، قيمتها دوباره ٥١% افزايش يافتند؛ يعنى ميليونها نفر ديگر به ٩٢٣ ميليون نفرى كه در سراسر جهان دچار سوء تغذيه هستند، اضافه شدند. طبق آخرين ارزيابىها، هماكنون تعداد گرسنگان جهان به مرز يك ميليارد نفر نزديك شده است. فائو تخمين مىزند قيمت موادّ غذايى از ماه سپتامبر تاكنون، به ميزان ٦% كاهش يافته است؛ امّا اين كاهش نمىتواند زيانهايى را كه تاكنون به بار آمده، جبران كند. ماركوس پراير، سخنگوى «برنامه جهانى غذا»(WFP) وابسته به سازمان ملل در «كنيا» در اين باره مىگويد:
قيمت موادّ غذايى، پايين آمده و اين خيلى خوب است؛ امّا هنوز زود است كه بگوييم بحران غذا به پايان رسيده است.
بحران مالى
تهديدات بحران مالى، روز به روز افزايش مىيابد. در كامبوج، صاحبان كارخانههاى برنجكوبى براى پرداخت بدهىشان به كشاورزان و ادامه فعّاليتها، به دنبال گرفتن وام از بانكها هستند. از آنجا كه بانكها به دليل هراس از ركود جهانى قادر به پرداخت وام نيستند، برخى كارخانههاى برنج كوبى نمىتوانند بدهىشان را به كشاورزان بپردازند. از طرفى، كشاورزان هم پس از دريافت وامهاى سنگين براى خريد كودهاى شيميايى، با زيان مواجه شدهاند. كشاورزان ساير كشورها نيز با مشكلات مشابهى روبهرو هستند. آنها براى ادامه كار، به پول بيشترى نياز دارند؛ امّا به دليل كاهش قيمتها، پول كمترى از فروش محصولاتشان به دست مىآورند. بر اساس تحقيقى كه نتايج آن اخيراً منتشر شده، توليد جهانى گندم در فصل زراعى آينده، بيش از ٤% كاهش خواهد يافت.
راه حلهاى ارائه شده براى بحران غذا پيش از آغاز بحران مالى، هنوز كاربرد دارد. براى برنامههاى كمك غذايى و كشاورزى، سرمايهگذارىهاى كلانى مورد نياز است؛ امّا در شرايط كنونى، اين نياز، به يك ضرورت تبديل شده است. نكته عجيب اينكه به گفته كارشناسان، بسيارى از فناورىهاى نوين كشاورزى كه به افزايش توليد موادّ غذايى كمك مىكنند، آماده اجرا هستند؛ امّا ارائه اين فناورىها به كشاورزان نيازمند پول است؛ پولى كه در حال حاضر صرف نجات