«نيو ديل براى سياست‌هاى غذايى جهان»New Deal for global food policy است. براى اجراى اين طرح، بانك جهانى نيازمند ٥٠٠ ميليون دلار است كه تا به امروز ٢٥٠ ميليون دلار آن توسط دولت كشورهاى ثروتمند جهان تأمين شده است. در برخى از خبرها آمده است براى پشت سر گذاشتن اين بحران، بانك جهانى به بيشتر از ٧٥٠ ميليون دلار نياز دارد.

شايان ذكر است برنامه «غذاى سازمان ملل»(UN food programe) وعده‌هاى غذايى صبحانه و نهار را به كودكان فقير آفريقايى مى‌دهد. اين مركز براى تأمين نيازهاى غذايى كودكان و نوجوانان، هر روز صبحانه‌اى به دانش‌آموزان در مدارس مى‌دهد و سهم بيشترى از اين صبحانه را برنج تشكيل مى‌دهد؛ زيرا وضعيت زندگى مردم در سطحى نيست كه بتوانند اين بخش از نياز غذايى خود را برآورده كنند؛ امّا افزايش قيمت برنج كه يكى از با اهمّيت‌ترين بخش‌ها در بحران غذاى جهانى است، سبب شد تا اين مركز توان اين هزينه مازاد را نداشته باشد.

به گزارش بانك جهانى، در سه ماه اوّل سال جارى ميلادى، رشد قيمت موادّ غذايى سبب شد تا بيشتر از ٣٦ كشور جهان با بحران مواجه شوند و براى تأمين نيازهاى خود، وابسته به كمك‌هاى خارجى باشند. در بسيارى از اين كشورها، درگيرى‌هاى داخلى، سيل و هواى بد سبب شده است تا اين بحران وخيم‌تر شود.

اين مركز در گزارش تحقيقى خود، نرخ رشد قيمت گندم در سال جارى نسبت به سه سال قبل را بيشتر از ٢٠٠% اعلام كرد كه ١٢٠% از اين رشد، طى يك سال گذشته اتّفاق افتاده است. متوسط نرخ رشد قيمت موادّ غذايى در اين بازه هفت ساله، ٧٥% بوده كه نيمى از آن طى يك سال گذشته ايجاد شده است.

بحران غذايى سبب شد تا مردم برخى از كشورهاى فقير جهان اعتراض‌هاى گسترده‌اى را آغاز كنند؛ براى مثال در «يمن»، كودكان در يك تظاهرات خواستار توجّه مجامع جهانى به وضعيت غذايى كودكان اين كشور شدند. در «سومالى»، «مايوريتى» و بخش‌هاى ديگرى از «آفريقا» شورش‌هايى به دليل رشد قيمت حبوبات و دانه‌هاى گياهى برپا شده است و در «مكزيكو سيتى» نيز مردم در اعتراض به تورّم موادّ غذايى، به خيابان‌ها ريختند.

در اين شرايط، «آژانس توسعه بين المللى آمريكا» اعلام كرد ٣٩/ ١ ميليارد دلار براى حلّ بحران غذاى جهان، كمك مالى ارائه مى‌كند كه اين سهم مى‌تواند از آسيب رساندن اين معضل به زندگى مردم فقير آفريقا و آسيا ممانعت كند.

بانك جهانى در گزارش خود اعلام كرد در صورتى‌كه بحران غذايى جهان پايان نيابد، برنامه سازمان ملل براى مقابله با فقر، به نتيجه نمى‌رسد و اجراى آن حدّاقل با هفت سال تعويق صورت مى‌گيرد. از طرفى محدوديت‌هاى مالى بانك جهانى و كم شدن ذخاير غذاى اين مركز كه تأمين كننده نياز بيشتر از ٧٥ ميليون نفر در سراسر جهان است نيز، معضلى ديگر است كه به گفته رئيس بانك جهانى تنها با حمايت دولت‌هاى متموّل حل مى‌شود.