كليات اشعار و آثار فارسى شيخ بهايى - شيخ بهائى - الصفحة ٢٥ - سير و سياحت
صاحب تاريخ عالمآراى عباسى مىگويد كه وى پس از فوت سيد على منشار، منصب شيخ الاسلامى و وكالت حلاليات و تصدى امور شرعى اصفهان يافت، مدتى بود تا شوق كعبه و بازگشت درويشى غلبه كرد و با درويشان سفر كرد و مدتى در عراق عرب و شام و مصر و بيت المقدس مىگشت و در سفر به خدمت دانشمندان و صوفيه رسيد.
و سپس مىگويد:
اكنون در عالم ظاهر و باطن سرآمد روزگارست و هميشه از ملتزمين ركاب شاه عباس بشمار مىرود و در سفر و حضر با اوست و در شعر مخصوصا مثنوى به روش ملاى روم زبردستست ...»
اين مطالب را صاحب تاريخ عالم آراء در سال ١٠٢٥ هجرى قمرى نوشته است و نشان مىدهد كه در اين سال شيخ در اصفهان بوده است و تقريبا مسافرتهاى وى خاتمه يافته است و ممكن است فقط گاهگاهى به مسافرتهاى كوچكى همراه شاه عباس مىرفته است.
و گويا در اواخر عمر سفرى بحجاز كرده زيرا شاگرد وى سيد عز الدين حسين بن سيد حيدر كركى عاملى نوشته است كه در بازگشت از سفر حج رحلت كرد.
صاحب روضات الجنات از قول سيد عز الدين حسين كركى دربارهى برخى از مسافرتهاى شيخ چنين نوشته است كه او فاضلترين مردم روزگار بود، بلكه در پارهاى از دانشها يگانه بود و بتصوف ميل بسيار داشت، نزديك چهل سال در خدمت او بودم و در سفر و حضر با او مىزيستم و با او به زيارت ائمهى عراق رفتيم و در بغداد و كاظمين و نجف و كربلا و عسكريين احاديث بسيار برو خواندم و در اين سفر همه كتابهاى فقه و حديث و تفسير و جز آن را بمن اجازت داد، و در سفر زيارت مشهد رضا ٧ با او بودم و اين سفرى بود كه با شاه عباس پياده بمشهد رفت