كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٣٥١ - ٨٦ - توبه نصوح

اعاده ندهد؟ امام فرمود: اى ابا محمد! همانا خداوند دوست دارد از بندگانش كسى را كه به گناهى امتحان شده و توبه كند.

٤- ابو صباح كنانى گويد: از امام صادق ٧ در باره اين آيه پرسيدم:

«اى كسانى كه ايمان آورديد (مانند توبه نصوح) بسوى خدا توبه كنيد». (تحريم/ ٧) امام فرمود: منظور از اين، توبه كردن انسان از گناهى است كه به آن بر نگردد. محمد بن فضيل گويد: از حضرت موسى بن جعفر ٧ از اين توبه سؤال كردم، حضرت فرمود:

توبه كردن از گناهى است كه به آن بازگشت نشود، و دوستترين مردم به خدا امتحان‌شوندگان (به گناه) و توبه‌كنندگان از آن است (هر كسى گناه كند بواسطه توبه كردن مورد امتحان قرار گيرد اگر توبه كند از امتحان در آمده و اگر نكند در نيامده است).

٥- روايت شده است كه: خداوند به توبه‌كنندگان سه خصلت را مى‌بخشد كه اگر يكى از آنها را به همه اهل آسمانها و زمين ببخشد بواسطه آن نجات پيدا كنند: ١- خداوند دوست دارد توبه‌كنندگان و پاكيزه‌جويان را. (بقره/ ٢٢٢) و هر كه را خدا دوستش بدارد عذابش نمى‌كند ٢- پس بيامرز آنان را كه توبه كردند و راه تو را پيروى نمودند، و از عذاب دوزخ نگاهشان دار. (مؤمن/ ٧) ٣- (گنه‌كاران به گناهانشان مجازات شوند) مگر كسى كه‌