كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي)

1 - لزوم مبارزه با نفس

2 - وظايف اعضاء بدن

3 - گزيدهاى از رساله حقوق امام سجاد(ع)

4 - آراسته شدن به صفات پسنديده

5 - انديشه براى عبرت و عمل

6 - مكارم اخلاق

7 - يقين به خدا در روزى عمر، نفع و ضرر

8 - پيروى از خرد و سرپيچى از جهل

بيان مؤلف وسائل الشيعه در باره عقل

9 - در وجوب چيرگى عقل بر شهوت

10 - اعتصام به پروردگار

11 - توكل بر خدا و واگذارى امور به او

12 - اميد نداشتن به غير خدا

13 - بيم و اميد

14 - لزوم ترس از پروردگار

15 - بسيار گريستن از ترس پروردگار

توضيح مؤلف

16 - وجوب حسن ظن به پروردگار و عدم سوء ظن به او

17 - سرزنش نفس، تاديب نفس، خشم بر نفس

18 - اطاعت پروردگار

19 - شكيبائى در طاعت و معصيت پروردگار

20 - در تقوى و پرهيزكارى

21 - ورع و پارسائى

22 - پاكدامنى

23 - اجتناب از حرامها

24 - در وجوب انجام و فريضهها

25 - شكيبائى در تمام كارها

26 - در حلم و بردبارى

27 - رفق و ملايمت

28 - تواضع و فروتنى

29 - تواضع به هنگام نعمت تازه

30 - تواضع براى عالم و متعلم

31 - تواضع در خوردن و آشاميدن

32 - مقدم داشتن خوشنودى خدا بر هواى نفس

33 - انديشه قبل از عمل

34 - انصاف

35 - آنچه براى خود ميخواهى براى ديگران نيز بخواه

36 - پرداختن به عيوب خويش

37 - دادگرى

38 - نبايد انسان از عدالت ستايش كند در حالى كه خود دارا نيست

39 - اصلاح نفس به وقت انحراف

40 - پرهيز از لغزشها و گناهان

41 - اجتناب از معاصى

42 - اجتناب از شهوات و لذتهاى حرام

43 - اجتناب از گناهان صغيره

44 - كفران نعمت

45 - گناهان كبيره

46 - انواع گناهان كبيره

47 - توبه از گناهان كبيره

48 - اصرار بر گناه، مبادرت به توبه و استغفار

49 - خصلتهاى حرام و مكروه

50 - رياستطلبى همراه با بيدادگرى

51 - كنارهگيرى از آلودگيهاى جامعه و رسيدگى به امور مؤمنين

52 - دين و دنيا

53 - فرو خوردن خشم

54 - ذكر خدا به هنگام خشم

55 - حسد، غبطه

56 - آنچه كه عفو شده است

57 - تعصب بىجا

58 - تكبر، نخوت

59 - گردنكشى، غرور، خودنمائى

60 - گردنفرازى و تكبرى كه حرام است

61 - دوستى و دشمنى دنيا

62 - زهد، پارسائى

63 - نبايد بيش از احتياج به دنبال دنيا رفت

64 - حرص، آزمندى

65 - مال دوستى، جاهپرستى

66 - سستى و تنبلى

67 - طمع

68 - ناسازگارى

69 - بد خلقى

70 - سفاهت، شرارت

71 - فحاشى، بد زبانى

72 - بد زبانى، بىتوجهى در گفتار

73 - تهمت، افتراء

74 - سركشى، ستمگرى

75 - فخر فروشى

76 - قساوت قلب

77 - ستم و بيدادگرى

78 - رد مظالم شرط قبولى توبه

79 - گمراه كردن مردم

80 - ظلم پذيرى و كمك به ظالم

81 - پيروى از هواى نفس

82 - اعتراف به گناه

83 - پشيمانى از گناه

84 - عدم تظاهر به گناه

85 - استغفار از گناه

86 - توبه نصوح

87 - شرايط توبه نصوح

88 - روزه گرفتن در ايام چهار شنبه و پنجشنبه و جمعه غسل و نماز براى توبه

89 - توبه كردن پس از شكستن توبه

90 - ياد آوردن گناه و استغفار از آن

91 - غنيمت شمردن فرصت

92 - توبه مداوم در شبانهروز

93 - قبولى توبه تا دم مرگ

94 - استغفار هنگام سحر

95 - جبران لغزشها

96 - حسابرسى نفس

97 - پرواداشتن در سالهاى آخر عمر

98 - نيكىها پس از ارتكاب بديها

99 - قبولى توبه مرتد

100 - اشتغال به اهل و مال

101 - اعمالى كه بر خدا و رسول و امامان عرضه مىشود

كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٧٧ - ٦٠ - گردنفرازى و تكبرى كه حرام است

٦٠- گردنفرازى و تكبرى كه حرام است‌

(٦٠٢) ١- محمد بن مسلم از يكى از دو امام باقر و صادق ٨ نقل كرده كه فرمود: داخل بهشت نمى‌شود كسى كه به اندازه دانه خردلى در دلش تكبر باشد.

محمد بن مسلم گويد: من كلمه استرجاع گفتم (يعنى: انا لله و انا اليه راجعون‌- ما براى خدائيم و بسوى او بازمى‌گرديم و اين كلمه اصولا هنگام ناراحتى و مصيبت بكار برده مى‌شود- محمد بن مسلم چون احساس كرد كه نمى‌تواند بدون تكبر آنهم به اندازه دانه خردلى باشد و در نتيجه محروم از بهشت مى‌شود اين كلمه را بكار برد) امام فرمود: چرا استرجاع كردى؟ گفتم: بخاطر فرمايش شما! امام فرمود: منظور آن نبود كه تو خيال كردى، بلكه منظور جحود و انكار بود، همانا تكبر (واقعى)، جحود و انكار (در مقابل فرمانهاى الهى) مى‌باشد.

٢- امام صادق ٧ فرمود: كبر اين است كه مردم را سبك شمرده و حق را بيهوده بدانى.