كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ١٧٥ - ٤٠ - پرهيز از لغزشها و گناهان
و جلالم از حالا به بعد تو را ديگر نمىآمرزم.
١٤- زرارة بن اعين گويد: امام باقر ٧ فرمود: هيچ بندهاى نيست مگر كه در قلبش نقطه سفيدى وجود دارد (كه شايد همان فطرت پاك و اولين باشد) زمانى كه گناهى مرتكب شود روى آن سفيدى نقطه سياهى بوجود مىآيد، اگر توبه كرد آن سياهى از ميان مىرود ولى اگر به انجام گناهان ادامه دهد آن سياهى زيادتر مىشود تا جايى كه بطور كلى روى سفيدى را مىپوشاند، و چون سفيدى قلب پوشيده شد صاحب آن ديگر هرگز به نيكى بر نمىگردد، و اين است سخن خداوند كه: «بلكه چيره شد بر دلهايشان به آنچه كه بودند بدست مىآوردند. (مطففين/ ١٤) ١٥- امام صادق ٧ فرمود: پدرم مىفرمود: خداوند به حتميت مقدر كرده است نعمتى را كه به بندهاش بخشيده است از او پس نگيرد مگر بنده گناهى را انجام دهد كه مستحق اين نعمت نشده و نعمت از او سلب شود.
١٦- سماعه گويد: شنيدم امام صادق ٧ مىفرمود: خداوند نعمتى را