كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي)

1 - لزوم مبارزه با نفس

2 - وظايف اعضاء بدن

3 - گزيدهاى از رساله حقوق امام سجاد(ع)

4 - آراسته شدن به صفات پسنديده

5 - انديشه براى عبرت و عمل

6 - مكارم اخلاق

7 - يقين به خدا در روزى عمر، نفع و ضرر

8 - پيروى از خرد و سرپيچى از جهل

بيان مؤلف وسائل الشيعه در باره عقل

9 - در وجوب چيرگى عقل بر شهوت

10 - اعتصام به پروردگار

11 - توكل بر خدا و واگذارى امور به او

12 - اميد نداشتن به غير خدا

13 - بيم و اميد

14 - لزوم ترس از پروردگار

15 - بسيار گريستن از ترس پروردگار

توضيح مؤلف

16 - وجوب حسن ظن به پروردگار و عدم سوء ظن به او

17 - سرزنش نفس، تاديب نفس، خشم بر نفس

18 - اطاعت پروردگار

19 - شكيبائى در طاعت و معصيت پروردگار

20 - در تقوى و پرهيزكارى

21 - ورع و پارسائى

22 - پاكدامنى

23 - اجتناب از حرامها

24 - در وجوب انجام و فريضهها

25 - شكيبائى در تمام كارها

26 - در حلم و بردبارى

27 - رفق و ملايمت

28 - تواضع و فروتنى

29 - تواضع به هنگام نعمت تازه

30 - تواضع براى عالم و متعلم

31 - تواضع در خوردن و آشاميدن

32 - مقدم داشتن خوشنودى خدا بر هواى نفس

33 - انديشه قبل از عمل

34 - انصاف

35 - آنچه براى خود ميخواهى براى ديگران نيز بخواه

36 - پرداختن به عيوب خويش

37 - دادگرى

38 - نبايد انسان از عدالت ستايش كند در حالى كه خود دارا نيست

39 - اصلاح نفس به وقت انحراف

40 - پرهيز از لغزشها و گناهان

41 - اجتناب از معاصى

42 - اجتناب از شهوات و لذتهاى حرام

43 - اجتناب از گناهان صغيره

44 - كفران نعمت

45 - گناهان كبيره

46 - انواع گناهان كبيره

47 - توبه از گناهان كبيره

48 - اصرار بر گناه، مبادرت به توبه و استغفار

49 - خصلتهاى حرام و مكروه

50 - رياستطلبى همراه با بيدادگرى

51 - كنارهگيرى از آلودگيهاى جامعه و رسيدگى به امور مؤمنين

52 - دين و دنيا

53 - فرو خوردن خشم

54 - ذكر خدا به هنگام خشم

55 - حسد، غبطه

56 - آنچه كه عفو شده است

57 - تعصب بىجا

58 - تكبر، نخوت

59 - گردنكشى، غرور، خودنمائى

60 - گردنفرازى و تكبرى كه حرام است

61 - دوستى و دشمنى دنيا

62 - زهد، پارسائى

63 - نبايد بيش از احتياج به دنبال دنيا رفت

64 - حرص، آزمندى

65 - مال دوستى، جاهپرستى

66 - سستى و تنبلى

67 - طمع

68 - ناسازگارى

69 - بد خلقى

70 - سفاهت، شرارت

71 - فحاشى، بد زبانى

72 - بد زبانى، بىتوجهى در گفتار

73 - تهمت، افتراء

74 - سركشى، ستمگرى

75 - فخر فروشى

76 - قساوت قلب

77 - ستم و بيدادگرى

78 - رد مظالم شرط قبولى توبه

79 - گمراه كردن مردم

80 - ظلم پذيرى و كمك به ظالم

81 - پيروى از هواى نفس

82 - اعتراف به گناه

83 - پشيمانى از گناه

84 - عدم تظاهر به گناه

85 - استغفار از گناه

86 - توبه نصوح

87 - شرايط توبه نصوح

88 - روزه گرفتن در ايام چهار شنبه و پنجشنبه و جمعه غسل و نماز براى توبه

89 - توبه كردن پس از شكستن توبه

90 - ياد آوردن گناه و استغفار از آن

91 - غنيمت شمردن فرصت

92 - توبه مداوم در شبانهروز

93 - قبولى توبه تا دم مرگ

94 - استغفار هنگام سحر

95 - جبران لغزشها

96 - حسابرسى نفس

97 - پرواداشتن در سالهاى آخر عمر

98 - نيكىها پس از ارتكاب بديها

99 - قبولى توبه مرتد

100 - اشتغال به اهل و مال

101 - اعمالى كه بر خدا و رسول و امامان عرضه مىشود

كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٣٣ - ٤٩ - خصلتهاى حرام و مكروه

در روايات ائمه معصومين : جدا كردن ميان نمازهاى ظهر و عصر، و مغرب و عشا نيكو و مستحب دانسته شده و سفارش به تفريق ميان آنها شده است و اين منافات ندارد به اينكه جمع ميان آنها موجب زيادى روزى مى‌شود)، و خواندن دعاهاى وارده و انجام دادن تعقيبات لازمه پس از نماز صبح و عصر موجب زيادى روزى مى‌شود، صله و ديدار خويشان موجب زيادى روزى مى‌شود، جارو كردن آستانه بيرونى خانه موجب زيادى روزى مى‌شود، بيدريغى و هميارى با برادران دينى موجب زيادى روزى مى‌شود، در اول صبح به دنبال كسب معاش رفتن موجب زيادى روزى مى‌شود، استغفار موجب زيادى روزى مى‌شود، بكارگيرى امانت موجب زيادى روزى مى‌شود، گفتن قول حق موجب زيادى روزى مى‌شود، اجابت موذن موجب زيادى روزى مى‌شود[١] ترك گفتار در بيت الخلاء موجب زيادى روزى مى‌شود، نداشتن حرص‌

[١] - اجابت كردن موذن را بر سه گونه ميتوان تاويل كرد: ١- هر جمله را كه موذن مى‌گويد ديگران نيز آن را تكرار كنند. و اين عمل را در فقه، حكايت اذان ناميده‌اند ٢- هر جمله‌اى كه موذن مى‌گويد ديگران نيز آن را با گفتن ذكرهاى مخصوصى كه وارد شده است اجابت كنند ٣- از دعوتى كه موذن در دعوت به جماعت و تقوى و فلاح و صلاح مى‌كند اجابت كند.