كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٣٥٠ - ٨٦ - توبه نصوح

مى‌پوشاند. معاويه بن وهب گفت: چگونه خداوند مى‌پوشاند؟ فرمود: خداوند گناهانش را از ياد دو فرشته موكلش برده و به جوارحش وحى مى‌كند كه گناهان او را بپوشانند و به قطعات زمين وحى مى‌كند، گناهانى كه بر روى آنها انجام داده است پوشيده دارند، و لذا خداوند را در حالى در روز حساب ملاقات مى‌كند كه چيزى بر عليه او در باره گناهان شهادت ندهد.

٢- محمد بن مسلم گويد: يكى از دو امام صادق يا امام باقر ٨ در باره قول خدا كه فرموده است: «هر كه را موعظتى از سوى پروردگارش برسد و (از آن) باز ايستد براى اوست آنچه گذشته است». (بقره/ ٢٧٥) فرمود: موعظه عبارت از توبه است.

٣- ابو بصير گويد: از امام صادق ٧ در باره اين آيه پرسيدم: «اى كسانى كه ايمان آورديد توبه كنيد بسوى خدا به توبه نصوح». (تحريم/ ٧) فرمود: منظور از توبه نصوح تصميم بر ترك هميشگى گناهى است كه انجام شده است. گفتم: كدام از ما گناه را