كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ١٠٦ - ٢١ - ورع و پارسائى

٧- حضرت امير ٧ در ضمن خطبه‌اى در نهج البلاغه مى‌فرمايد: آگاه باشيد كه لغزشها و گناهان مانند اسبان چموش و نافرمانبريند كه اهلش بر آنها سوار شده‌اند و لجامهايشان گسيخته گشته است و آنان را بسوى آتش مى‌افكنند. آگاه باشيد كه پرهيزكارى مانند شتران رام و فرمانبريند كه اهل تقوى بر آنان سوار شده و لجامشان بدست آنان داده شده كه آنان را بسوى بهشت برانند.

٨- و باز مى‌فرمايد: پرهيز كن خدا را اگر چه اندك باشد، و قرار بده ميان خود و خدايت پرده‌اى اگر چه نازك باشد (گستاخى و پرده‌دارى را در كثرت انجام معصيت و گناه به نهايت نرسان).

٢١- ورع و پارسائى‌

(١٨٤) ١- ابن رئاب گويد: امام صادق ٧ فرمود: ما شخصى را مؤمن نمى‌شماريم مگر اينكه تمامى اوامر ما را اطاعت و اراده كند، و از تبعيت و اراده امر ما، ورع و پرهيزكارى است پس خود را به آن آراسته كنيد تا خدا شما را رحمت كند و غلبه كنيد بواسطه پارسائى و ورع بر دشمنان ما تا خدا شما را رفعت و بزرگى بخشد.