كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ١٠٤ - ٢٠ - در تقوى و پرهيزكارى
گفتم: عمل من بسيار اندك و ضعيف است، حضرت فرمود: آرام باش و از خدا استغفار كن، سپس به من فرمود: عمل اندك با تقوى بهتر از عمل زياد بدون تقوى مىباشد. گفتم عمل زياد بدون تقوا چگونه است؟ فرمود: مثلا مردى اطعام مىكند و با همسايگانش نيك رفتارى مىنمايد و از مهمان و واردين به خوبى پذيرائى مىكند ولى چون دربى از حرام به رويش گشوده شود از آن داخل مىگردد (يعنى با همه كارهاى خوبش چون كار حرامى پيش آيد از آن پرهيز نمىكند) و اين عبارت از عمل بدون تقوا است، ولى مردى چنين كارهائى را ندارد اما چون دربى از حرام برويش گشوده شود داخل نمىگردد.
٣- يعقوب بن شعيب گويد: شنيدم امام صادق ٧ مىفرمود: خداوند بندهاى را از ذلت گناهان به عزت پرهيزكارى منتقل نمىكند مگر اينكه او را بدون مال بىنياز مىسازد، و بدون رعيت و عشيره عزيز مىگرداند، و بدون ارتباط با بشرى مانوس مىكند.
٤- در روايت است كه از گفتار رسول خدا ٦ اين بود كه مىفرمود: بهترين توشه تقوا است.