كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٥٤ - ٥٥ - حسد، غبطه

٣- امام صادق ٧ فرمود: در «تورات» نوشته شده است: اى فرزند آدم! مرا هنگام غضبت ياد كن تا تو را هنگام غضبم ياد كنم و نابودت نكنم با آنانى كه مى‌خواهم نابودشان كنم، و چون ستمى بر تو رسيد راضى باش كه من ياريت كنم، چه اينكه يارى من بر تو بهتر از يارى خواستنت از ديگران است.

٥٥- حسد، غبطه‌

(٥٤٢) ١- محمد بن مسلم گويد: امام باقر ٧ فرمود: گاه مى‌شود كه شخصى با شتابزدگى مرتكب گناهى شده و كافر مى‌شود،[١] و همانا حسد ايمان را مى‌خورد چنان كه آتش هيزم را مى‌خورد.

[١] - كلمه

ُ« بادره»

در كتب لغت معانى مختلف دارد كه يكى از آنها عبارت است از: كار شتابزده و عجولانه، و كار عجولانه‌اى كه در اثر شدت خشم بوجود مى‌آيد، و كلمه

ُ( فيكفر)

در حديث فوق بدو گونه خوانده شده اول بصورت تشديد كه چنين معنى مى‌دهد: ممكن است انسان در اثر شتابزده‌گى لغزش پيدا كند ولى مورد آمرزش قرار گيرد. دوم بصورت تخفيف كه چنين معنى مى‌دهد: ممكن است انسان در اثر شدت غضب دچار لغزش شده و كافر شود.

( مترجم)