كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٨١ - ٦١ - دوستى و دشمنى دنيا

است.

٢- محمد بن مسلم گويد: از امام على بن الحسين ٧ سؤال شد كداميك از اعمال نيكوتر است؟ امام فرمود: هيچ عملى پس از شناختن خدا و شناختن رسول خدا ٦ نيكوتر از دشمن داشتن دنيا نيست. براى دشمنى با دنيا شعبه‌هائى است، و براى معصيتها نيز شعبه‌هائى است، اول چيزى كه خدا بواسطه آن نافرمانى شد كبر بود. تا اينكه فرمود:

سپس حسد است، و حسد گناهى بود كه فرزند آدم به برادرش حسد برد و او را كشت، و از اين جدا مى‌شود، دوستى زنان، دوستى دنيا، دوستى رياست، دوستى راحتى، دوستى سخن گفتن، دوستى برترى، دوستى ثروت، پس هفت صفت شد كه همه آنها ناشى از حب دنيا است و لذا پيامبران و عالمان با شناخت اين موضوع گفته‌اند: سرآغاز هر خطا و گناهى دوست داشتن دنيا است، و دنيا بر دو گونه است: اول دنياى بلاغ (كه وسيله رسيدن به كمالات و طاعات الهى است، يا دنيائى كه بعنوان بخور و نمير و بحد كفايت باشد) و دوم دنياى ملعون (كه مقصود نهائى و با لذات انسان باشد).