كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٨٥ - ٦٢ - زهد، پارسائى

داشته، و كسى كه راه رشد را پيش گرفته و جاده ميانه را پيموده و با همه اينها از زهد و پارسائى كمك گرفته باشد، و سپس به تفكر خود (در مقصود از خلقت و بى‌ثباتى دنيا و تدبير و حكمت الهى و سرانجام امور) ادامه داده، و با شكيبائى موعظت گرفته، و از خوشى نقد و زود گذر دنيا پارسائى كرده، و از لذتهاى آن دورى گزيده و به نعمتهاى جاودانه آخرت رغبت نموده، و براى روز واپسين كوشش فراوان كند.

٣- امير المؤمنين ٧ فرمود: علامت رغبت به ثواب آخرت زهد كردن به نعمتهاى زودگذر و شكوفه مانند دنيا است (چون عمر شكوفه بسيار كوتاه است) آرى! زهد شخص پارسا در دنيا نصيب او را از آنچه خدا برايش در دنيا روزى كرده است كم نمى‌كند اگر چه زهد كند، و حرص شخص حريص بر نعمتهاى زودگذر و شكوفه گونه زندگى دنيا چيزى را بر او افزون نمى‌كند اگر چه آزمندى نمايد، پس مغبون و گول خورده كسى است كه از نصيب آخرتش مغبون و محروم شده است.

٤- امير المؤمنين ٧ فرمود: از كمك‌كننده‌ترين اخلاق بر دين، زهد در