كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٧٠ - ٥٨ - تكبر، نخوت

١٣- امام صادق ٧ فرمود: سه كس را خداوند (در روز قيامت با نظر لطف) نظر نمى‌كند: ١- كسى كه از جانب حق انحراف پيدا كند ٢- كسى كه از روى تكبر دامن به زمين كشد[١] ٣- كسى كه از روى تكبر انفاق كند، همانا كبريا و بزرگ نمائى مخصوص خداوند است.

١٤- امام باقر ٧ فرمود: كبر راننده بسوى آتش است.

١٥- رسول خدا ٦ فرمود: متكبران در روز قيامت به خلقت مورچه‌اى كه در صورت انسان است محشور مى‌شوند و زير پاى مردم قرار مى‌گيرند تا خداوند از حساب خلقش فارغ شود، سپس بسوى آتش برده شده و از آبهاى كثيف مردم دوزخ خورانده شوند.

[١] - در زمانهاى قديم جباران و اشراف لباسهاى بلند مى‌پوشيدند كه دامنشان براى خود نمائى و فخر فروشى به زمين كشيده مى‌شد و اين رسم در ميان سلاطين بخصوص در ميان سلاطين ايران معمول بوده و عده‌اى مأمور بودند كه پائين دامن سلاطين را هنگام راه رفتنشان حمل كنند، و جمله دامن كشيدن مثالى براى فخر فروشى به حساب آمده.