كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ٢٢٤ - ٤٩ - خصلتهاى حرام و مكروه

پروائى ندارد، بد زبان، بخيل، خود خواه، كينه‌توز، حسود، قسى القلب است، و از هر خيرى كه توقع شود دور است، و از هيچ شرى كه پرهيز شود مورد امان نيست.

٩- از امام باقر ٧ نقل است كه رسول خدا ٦ فرمود: پنج نفرند كه من و همه پيامبران لعنتشان كرده‌ايم: ١- آنكه در كتاب خدا مطلبى را زياد كند ٢- آنكه سنت و روش مرا ترك كند ٣- آنكه تقدير خدا را تكذيب كند ٤- آنكه حلال داند از عترت من آنچه را كه خداوند حرام كرده است ٥- آنكه غنيمتى را (كه خداوند به پيغمبر و امام و مسلمانان اختصاص داده است) به خود اختصاص داده و بر خود حلال داند.

١٠- سليم بن قيس هلالى گويد: امير المؤمنين ٧ فرمود: كفر بر چهار پايه قرار داده شده است: ١- فسق ٢- غلو ٣- شك ٤- شبهه، و فسق داراى چهار شعبه است: ١- جفا ٢- كورى ٣- غفلت ٤- سركشى. و غلو داراى چهار شعبه است: ١- تعمق (و انحصارطلبى) در رأى ٢- ستيزه و نزاع در رأى ٣- كجروى ٤- شقاق با اهل حق. و شك داراى چهار شعبه است: ١- جدال و شكايت ٢- هوى و هوس ٣- تردد و دو دلى ٤- تسليم در برابر نادانى و نادانان. و شبهه داراى چهار شعبه است: ١- شگفتى به آرايشهاى (نظريات)