كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ١٤٣ - ٢٨ - تواضع و فروتنى

٥- حضرت ابو الحسن ٧ فرمود: تواضع آن است كه به مردم ببخشى (و طورى رفتار كنى) كه دوست دارى بر تو بخشيده شود (و با تو رفتار گردد).

٦- در حديثى آمده است: تواضع داراى درجاتى است: يكى عبارت است از اينكه هر كس قدر و اندازه نفس خود را بشناسد و برابر ارزشش با قلب سالم بر آن منزلت قائل شود و دوست داشته باشد همان طور كه با مردم رفتار مى‌كند مردم نيز با او همان گونه رفتار كنند، اگر كار ناپسندى ديد با خوبى آن را رد كند، خشم خود را فرو نشاند، از لغزش مردم درگذرد، و خداوند دوست دارد احسان‌كنندگان را.

٧- رسول خدا ٦ در وصيت خود به على ٧ فرمود: اى على! به خدا سوگند اگر شخص حقير در قصر چاهى باشد خداوند بادى را مى‌فرستد تا او را بالاتر از برگزيدگان در دولت شروران رفعت دهد.

٨- حسن بن جهم گويد: از امام رضا ٧ پرسيدم: فدايت شوم حد توكل چيست؟ حضرت فرمود: اينكه با (اعتماد به) خدا از كسى نترسى، گفتم: فدايت شوم‌