كتاب جهاد النفس (ترجمه وسائل الشيعة شيخ حر عاملي) - صحت، علي - الصفحة ١٠١ - ١٩ - شكيبائى در طاعت و معصيت پروردگار

٨- ابو حمزه ثمالى از امام باقر ٧ روايت كرده كه فرمود: چون هنگام مرگ پدرم رسيد مرا به سينه خود چسبانيد و گفت: اى فرزندم! صبر كن بر حق اگر چه تلخ باشد كه پاداشت بدون حساب پرداخت مى‌شود.

٩- امير المؤمنين ٧ در نهج البلاغه مى‌فرمايد: صبر بر دو گونه است، صبر بر آنچه دوست دارى و صبر بر آنچه ناخوش دارى، سپس فرمود: ولى و دوستدار محمد ٦ كسى است كه خدا را اطاعت كند اگر چه خويشيش دور باشد (با پيغمبر) و دشمن محمد ٦ كسى است كه خدا را عصيان كند، اگر چه خويشيش (با پيغمبر) نزديك باشد.

١٠- على ٧ فرمود: چه زياد دو كردار فرق مى‌كند: دو كردار است كه تفاوت زيادى با هم دارند: كردارى كه لذتش رفته و زحمتش باقى مانده و كردارى كه زحمتش رفته و اجرش باقى مانده است.

١١- حضرت امير ٧ در نهج البلاغه فرمود: بپرهيزيد از معاصى خداوند در خلوتها، همانا شاهد اعمال شما حكم و حكومت‌كننده است (يعنى خدائى كه در خلوتها اعمال شما را نظاره مى‌كند در باره اعمال شما نيز هم او حكم خواهد كرد).

١٢- و مى‌فرمايد: خداوند ثواب را بر اطاعت خود قرار داده و عقاب را بر معصيت‌